
		Loslopen of losgeslagen? Honden hebben het nodig om af en toe eens lekker uit te kunnen razen. Helaas komen er steeds minder plekken waar honden los mogen en dienovereenkomstig wordt het steeds drukker op de plaatsen waar het nog wel mag. Jammer genoeg lijken sommige mensen te denken dat een

	losloopgebied voor honden een excuus is om de hond maar ongeremd zijn eigen gang te laten gaan. Natuurlijk is dat niet zo!!. Een hond hoort onder controle van zijn baas te staan en zodra de echte hondenriem afgaat, dient er een onzichtbaar lijntje tussen baas en hond die leiding over te nemen. Uiteraard moeten jonge honden dat leren en zullen ze heus wel eens in de fout gaan. Dat kun je ze moeilijk kwalijk nemen. Maar hun baas wel!. Die baas die op afstand staat te roepen: “hij doet niets ”als de hond onstuimig tegen wildvreemden opspringt. Hij bedoelt uiteraard: “hij bijt niet”, maar de hond doet wel degelijk wat: hij valt mensen lastig. Per slot van rekening kun je niet verwachten dat de hele wereld jouw hond net zo geweldig vindt, als je zelf vindt. En hoe vreemd het sommige hondenliefhebbers in de oren zal klinken: er zijn ook mensen die honden de meest afschuwelijke wezens op aarde vinden. En die mensen lopen dan op zondag, netjes aangekleed, een ochtendwandelingetje te maken als ze besprongen worden door een dolleman met grote tanden en vieze modderpoten. Laat het maar vaak genoeg gebeuren en er wordt weer een stuk bos of park gesloten voor loslopende honden.!! Leer honden dat springen tegen mensen ongewenst is of liever nog, dat ze zich helemaal niet met vreemden hebben te bemoeien. De Kabouter en de Reus!! Er loopt een mevrouw met een mini Yorkje door het park. Van rechts nadert er met grote logge sprongen een Sint Bernard, een aardige jonge hond. Pas negen maanden, maar wel al 60 kilo zwaar. De mevrouw van de York vraagt of de baas van de Sint Bernard haar hond even terug wil roepen, waarop de mevrouw van de Sint Bernard opgewekt terug roept dat haar hond niets doet, het is nog maar een puppy. De Sint Bernard ‘doet’ ook niets, hij is vriendelijk, maar jong en onstuimig. Dag hondje, kom je met me spelen?, en hij slaat uitnodigend met een voorpoot. Drie gebroken ribben. Daaaag Yorkje! En hij gedroeg zich nog wel zo netjes. De Sint Benard rent verder, onaangedaan, hij weet niet eens wat hij heeft aangericht. Heel kleine hondjes zijn geen speelmateriaal voor jonge, onstuimige honden van groot formaat!! Ook al zijn ze nog zo vriendelijk. De verhouding is gewoon weg, en een ongeluk zit in een klein hoekje. Houd daar als bezitter van een grote hond rekening mee, en laat zo’n kleintje niet in de verdrukking komen. Aan de andere kant hebben ook de eigenaars van kleine honden hun verantwoordelijkheid. Maar al te vaak komt het voor dat zo’n klein hondje venijnig keffend naar alles wat voorbij komt in zijn lijn hangt, terwijl zijn baas er vertederd bij staat te glimlachen: Klein maar dapper, hé?


	Welnee, gewoon een gebrek aan opvoeding, want sommigen schijnen te denken dat opvoeden alleen maar nodig is voor grote honden. En zo lijkt het wel eens of de hondenwereld verdeeld is in twee kampen: zij met de grote honden en ij met de kleintjes. Zij met de grote honden vinden de kleintjes maar stomme keffertjes, en zij met de kleine honden vinden de grote maar gevaarlijk griezels. Als we er nou eens gewoon van uitgaan dat honden gewoon honden zijn, ongeacht hun formaat, en ze allemaal in hun waarde laten, dan wordt het al een stuk gemakkelijker. Een fatsoenskwestie: Als je met een onaangelijnde hond ergens loopt en je ziet een andere hond aangelijnd naderen, of iemand zijn hond aanlijnen als je dichtbij komt, dan is er maar één ding dat je kunt doen:roep je hond terug en lijn hem aan tot de ander voorbij is. En dan maakt het helemaal niets uit of je op dat moment in een losloopgebied wandelt of niet. Die ander zal zijn hond niet voor niets aangelijnd houden. Misschien is het gewoon een wegloper en in dit geval is er niets aan de hand. Maar misschien is de aangelijnde hond ziek, of herstellende van een operatie en dan heeft hij helemaal geen behoefte aan een andere hond die om hem heen loopt te dartelen. Misschien is het een loopse teef, want ja, reu eigenaars, ook die moeten soms plassen!! En dan is het uitermate irritant als je die hitsige reuen van je lijf af moet houden. En misschien is het ook een vechtersbaas, die uit voorzorg aan de lijn wordt gehouden. Het is dan ook ronduit stompzinnig te noemen dat sommige mensen in zo’n situatie roepen:’laat hem maar los hoor, want mijn hond doet niets”. Maar die ander toevallig wel, en die werd juist daarom door zijn baas keurig aan de lijn gehouden. Die baas nam zijn verantwoordelijkheid niet te licht op. Vechtende bazen! Een enkele keer raken loslopende honden slaags met elkaar. Vechtende honden zullen uit elkaar gehaald moeten worden. Ga er niet vanuit dat ze het zelf wel oplossen. Dat verhaal gaat op voor honden die in dezelfde groep leven, maar niet voor wildvreemde. Raak niet in paniek en blijf rustig. Het laatste wat je wilt in een dergelijke situatie is de boel door je eigen opgewonden gedrag te laten escaleren. Helaas is het zo dat een aantal honden van hun baas het slechte voorbeeld krijgen. Zijn de honden uiteen gehaald en staan ze vaak gebroederlijk aan een grasspriet te snuffelen, gaan de bazen nog eens met elkaar op de vuist. Niet doen, een knokpartij tussen honden kan gebeuren. Dat is jammer, maar nooit helemaal te voorkomen. Geen van de partijen vindt zoiets leuk. Dus!!! De moraal van het verhaal: met de lijn gooi je niet de verantwoording van je af, die blijft!! Houd rekening met elkaar en zorg voor een goed opgevoede hond, die andere mensen en honden geen overlast bezorgt. Dat maakt wandelen een stuk prettiger. Oh ja, nog een klein dingetje: honden zijn leuk, hun drollen niet. Ruim het even op als de hond op een daarvoor geschikte plek poept. Scheelt ook weer een hoop ergernis. Bron: Sheltiestem

Hij doet niets hoor..!!!

Loop je lekker te wandelen, komt er een enthousiast hondenbeest uit de struiken gestormd en springt tegen je op alsof je de laatste mens op aarde bent. Op de achtergrond hoor je iemand geruststellend roepen: Hij doet niets hoor!. Kuier je ontspannen door het park met je aangelijnde hond, wordt die lastig gevallen door een opdringerige loslopende soortgenoot. Op vriendelijk verzoek of de andere eigenaar zijn hond even terug wil roepen, wordt er gereageerd met; dan moet je hem zelf ook maar loslaten,zo mogen hier toch los!!. Ben je tevreden aan het genieten van een groepje vreedzaam spelende honden, smijt een onbenul er een bal midden tussen ,met als gevolg een knokpartij over wie het speelgoed hebben mag.

Wandelen met je hond zou een ontspannen bezigheid moeten zijn, maar in plaats daarvan is het soms een bron van ergernis. Terwijl met een paar kleine aanpassingen en een beetje oefening wij “hondenmensen”het elkaar en anders wandelaars zoveel makkelijker zouden kunnen maken.

Wandelende snackbar:

Er zijn mensen die de onhebbelijke gewoonte hebben alle honden in het park koekjes te geven. Net of ze de eendjes aan het voeren zijn. Ze lopen met zakken vol lekkers en delen dat kwistig rond aan iedere hond die ze tegen komen. Die mensen bedoelen het goed en vinden ook alle honden fantastisch, maar ze denken gewoon niet na. Want de hond die in het bos of park door de ene vreemde gevoerd wordt, zal al gauw bij de volgende ook eens gaan kijken of er niets te halen valt. Dat kan ontaarden in uitermate opdringerig gedrag, waarbij honden met zoveel kracht in de jaszakken van mensen neuzen dat de naden het begeven. En probeer je hond dan nog maar eens te leren dat hij zich met zijn eigen zaakjes moet bezig houden. Niet doen dus, écht: het merendeel van de honden krijgt thuis uitstekend te eten en je werkt er alleen maar ongewenst gedrag mee in de hand.