sportblessure, tibetaanse terrier

Geef de hond na blessure altijd voldoende rust.

Vaak wordt geadviseerd

om minimaal 5 tot 10 dagen (ligt aan de ernst van de blessure) de hond volledig rustig te houden. Dit houdt in niet spelen,

niet springen en alleen om de hoek aan de riem zijn/haar plas en behoefte doen.

Zou u dit niet doen, dan kan de kwaal chronisch worden, waardoor de hond heel erg lang last blijft houden.

Soms wordt er ook voor gekozen om naast de rust de hond een pijnstillende medicatie voor te schrijven. Voordeel hiervan is dat het ontsteking remmend werkt, nadeel doordat de hond minder pijn voelt kan hij/zij het geblesseerde sneller weer overbelasten. U als baas zal hierop moeten toezien.

Bij enige twijfel over de ernst kan er ook voor gekozen worden om een röntgen-foto te maken. Dit geeft natuurlijk een duidelijk beeld, en u bent gerust dat er niets is ernstig aan de hand is.

Blijf nooit te lang doorlopen met een blessure, kies er liever voor om er een

deskundige na te laten kijken. De hond kan immers niet praten en zeggen wat hij daadwerkelijk voelt.

Net zo als bij de mens kan ook je hond een blessure oplopen. Daarvoor behoeft hij niet specifiek een sport te beoefenen.

Risico van een blessure oplopen kunnen

ook ontstaan door:

* Heel de week op de bank liggen en

in het weekend ineens 2 uur achtereen

op het strand rennen

* op een te gladde vloer achter de bal aan

springen

* Op glad ijs lopen

* Maar het kan natuurlijk ook gebeuren in

een te wild spel met een andere hond

of de baas

Wat te doen bij een sportblessure bij de hond?

Sportblessures horen bij een actief hondenleven. Hoe voorzichtig we ook zijn.

Als een blessure optreedt, neem dan zo snel mogelijk contact op met uw dierenarts. Deze kan de aard en de ernst van de blessure vaststellen en een passende behandeling voorschrijven.

Een blessure zoals een verstuiking, een kneuzing of een verstrekking van spier of pees moet zo snel mogelijk na het ontstaan met ijs worden behandeld.

In verband met bevriezing van de huid mag ijs maximaal 20 minuten per keer worden aangebracht en nooit direct op de huid.

De effecten van afkoeling op het getraumatiseerde weefsel zijn:

* vernauwing van de bloedvaten, waardoor

zwelling (oedeem) en kleine bloedingen

afgeremd en geminimaliseerd worden

en is pijnstillend.

Voorbeelden van koude bronnen zijn:

* Cold-pack kompressen, die in de vriezer

worden bewaard tot ze nodig zijn. Ze

kunnen meerdere keren worden gebruikt.

* IJsblokjes in een waterdicht zakje (b.v.

van plastic). In plaats van ijsblokjes

kunnen ook bevroren erwten of andere

boontjes worden gebruikt. Een plastic

zakje met deze kleine groentesoorten

vormt zich beter naar het

lichaamsoppervlak en geeft een minder

extreme kou af.

* Bevroren water in een plastic bekertje.

* Een vochtige handdoek in de vriezer tot

deze redelijk koud of bevroren is. Een

koude handdoek vormt zich goed naar

het lichaamsoppervlak en is geschikt

voor hergebruik.

De koude bronnen genoemd onder de eerste 3 kunnen bij direct contact op de huid bevriezing veroorzaken. De huid moet daarom afgeschermd worden door deze ijsbronnen in een hand- of theedoek te wikkelen of in een washandje of kledingstuk te stoppen. Bijvoorbeeld een sok of een arm- of beengedeelte van een sporttrui of -broek.

De eerste 24 tot 48 uur na een ongeluk een ijsbron om de 2 à 4 uur op de blessure houden gedurende 15 tot 20 minuten. Laat de hond bepalen hoe lang het ijs mag blijven zitten. Dus breng het ijs zodanig aan dat de hond zijn/haar geblesseerde lichaamsdeel er makkelijk onder vandaan kan halen als het onprettig gaat aanvoelen.