Het gezondheidsonderzoek heeft 5 edities gekend.

Zowel Tibetaanse Terriër eigenaars met stamboom en zonder stamboom hebben aan het onderzoek meegedaan. Het gemiddelde percentage lag tussen 75% met stamboom en 25% zonder stamboom.

Ook werd er meegedaan in verschillende leeftijdscatogorieen. De hoogste inzending lag in de categorie van de leeftijd tussen 0 - 2 jaar, maar ook hebben er baasjes meegedaan met Tibetaantjes van 8 jaar en ouder, wat natuurlijk ook belangrijk is want sommige ziektebeelden komen pas op oudere leeftijd aan het licht.

Bij onze deelnemers waren er meer teven gesteriliseerd (ca. 60%) dan reuen gecastreerd (ca. 40%).

We hebben getracht om zoveel mogelijke afwijkingen en/of ziektebeelden in kaart te brengen. Sommige afwijkingen zijn erfelijk zoals oogafwijkingen als PRA, Lensluxatie en jeugdcataract. Heupdysplasie is deels erfelijk (ca. 40%) en deels speelt hierbij het milieu een groten rol (ca. 60%) Met milieu wordt bedoeld voedingstoestand en een verantwoorde opgroei. We gaan er grotendeels vanuit dat bij de stamboom Tibetaantjes de ouders getest zullen zijn op de hierboven genoemde erfelijke afwijkingen, helaas blijkt vaak dat bij de stamboomloze honden dit praktisch niet gebeurt. Door de ouderdieren te testen op deze erfelijke afwijkingen kun je deze problemen grotendeels elimineren, want iedereen wil tenslotte toch een gezonde hond en dan geeft deze test op de ouderdieren meer zekerheid over deze afwijkingen in hun nakomelingen. Helaas worden er weinig nakomelingen getest op deze afwijkingen, daar het vaak beperkt blijft bij de honden die voor de fok worden ingezet. Vaak wordt er pas aan de bel getrokken als de baas van de hond een probleem bemerkt. Het is dan wel zo belangrijk om deze test zowel voor ogen en/of heupen officieel te laten doen, zodat de fokkers meer inzicht krijgen in het wel en wee van de nakomelingen van de hedendaagse Tibetaanse Terriër.

Bij de verschillende andere ziektebeelden die voor kunnen komen, zoals nier-afwijkingen, hartproblemen bij een jonge hond, allergie-problemen, epilepsie etc. kan het gaan om een enkel geval deze behoeft dan niet een erfelijke variant te zijn, maar mocht blijken dat ook broertjes of zussen oftewel ouders, grootouders hetzelfde ziektebeeld hebben gekregen, kan het gaan om een erfelijke variant. Daarom is het heel belangrijk om ten alle tijden uw fokker op de hoogte te brengen als zich zo’n ziekte openbaart in uw Tibetaan. Een goede fokker zal het alleen maar op prijs stellen als u hem/haar dit meedeelt, en zal het in zijn fokprogramma meenemen. Mocht het gaan om een enkel geval, en een goede fokker zal daar eerlijk in zijn, dan heeft dit niets te maken met de rest van de familie en gaat het hier om een incident.

De percentage die zijn weergegeven in ons gezondheidsonderzoek is natuurlijk geen totaalbeeld voor het gehele ras, alleen een indicatie, op basis van de eigenaren die hebben meegedaan aan onze enquête. Het totaalbeeld van deze enquête laat dan ook geen schrikbarende getallen zien, baat het niet dat we natuurlijk altijd alert moeten blijven in deze, om zo geen vervelende ziektebeelden binnen in ons ras te kweken.

Er zijn menige rassen bekend, waarbij door grote getalen gefokt te zijn en het niet nauwlettend volgen van het ras, afwijkingen, ziektebeeld het ras zijn binnengeslopen en er niet gemakkelijk meer uit te krijgen zijn. We kunnen daarom niet meer dan benadrukken hoe belangrijk het is om de ouderdieren te testen, waar nodig en de nakomelingen te volgen in hun gezondheid.

U kunt de gehele gezondheidsenquete nazien in ons archief onder de rubriek medisch