
	Zestien weken oude pups zijn geweldig, ze ontdekken de wereld, wisselen tanden en kiezen, zijn nog lang niet uitgeleerd, kunnen dwars, koppig, en ontzettend lief en aandoenlijk zijn. Ook beginnen ze aan te voelen dat niet alles en iedereen te vertrouwen is, soms gaan ze ontzettend stoer overal op af, en andere momenten zijn ze terughoudend en wat angstiger. Pups die normaal op alles afstormden kunnen ineens een moment wat afwachten voordat ze zich met hart en ziel aan je geven. Een factor die op deze leeftijd mee speelt is de haargroei, de haren vallen over het gezicht heen waardoor het zicht niet goed is. Als de pup onzeker wordt is het belangrijk dat u met een elastiekje of speldje een toefje haar opbind ( dit heet een topknot) zodat zijn zicht weer okay is.

Op deze leeftijd lijken sommige wat kortbenig terwijl de andere juist heel lange poten heeft en een wat ieler lichaam.

Zijn botten zijn zeker noch niet uitgegroeid en niet uitgehard. Visueel kunnen ze er soms al uitgegroeid uitzien maar in werkelijkheid is er nog veel in ontwikkeling.

Zijn gehoor is nu gevoelig voor alle geluiden, waardoor ze ineens gaan blaffen (soms zie je ze schrikken ze van hun eigen geblaf) om iets wat wij niet gehoord hebben, wat aangeeft dat hun gehoor veel meer geluid oppakt dan voorheen.

Ook het wisselen van het gebit is bij een Tibetaan niet altijd even gemakkelijk. Ze kunnen erg laat zijn in het krijgen van hun tanden en kiezen en sommige hebben nog niet alle melktanden als hun blijvende tanden en kiezen al doorkomen.

Sommige Tibetanen hebben wel een probleemloze wisseling van het gebit en normaal gesproken is het gebit kompleet gewisseld inclusief de kiezen op de leeftijd van 8 maanden.

Van 4 maanden tot een jaar is de voedingsbehoefte van een pup ongeveer het zelfde, ze hebben meer eiwitten en vet nodig dan een volwassen Tibetaan. In elk geval dienen ze 2 maaltijden per dag te hebben en indien noodzakelijk 3. Dit is afhankelijk van de individuele pup en zijn behoefte.

Niet alleen de juiste voeding is belangrijk, ook de juiste hoeveelheid en soort beweging. Wild rennen en ruw spelen binnenshuis kan gevaarlijk zijn. Te veel stress op het groeiende jonge lichaam is niet goed.

Wandelen is perfect en niet alleen goed voor de pup maar ook voor ons. Leer uw pup aan de riem te wandelen aan uw zijde. Later als hij goed gewend is, is een flexilijn heel fijn om hem wat meer vrijheid te geven aan de lijn.

De trap op en aflopen is niet verkeerd als hij het kan, alleen moet de trap niet glad en open zijn, want dan kan hij zich bezeren. Houd de controle over uw pup want ze denken dat ze kunnen vliegen en dat hij vleugels heeft, maar vele bezeren zich in deze periode.

8 weken

8 weken (teef)

12 maanden

16 maanden

9 maanden

Trainen en socialiseren is heel belangrijk met een opgroeiende Tibetaan, op de leeftijd van 16 weken hoeft hij beslist niet volleerd te zijn, maar een deel van de familie, die mee gaat in de auto, wandelt met u mee als u de kinderen naar school brengt en ook weer als u ze ophaalt. Tijdens deze wandelingen leert u hem zit, blijf, kom, etc. Doe dit op een vrolijke manier dan zal een Tibetaan heel snel leren en begrijpen wat u van hem vraagt. (zie hiervoor ook ons artikel gedrag & socialisatie)

Ook heel belangrijk in deze fase is zijn verzorging. Hij moet leren staan en liggen, zolang totdat u bepaalt dat het voldoende was� Zie in ons archief vachtverzorging, waarin alles uitvoerig besproken wordt (Klik hier voor archief)

Volwassen worden kan bij de Tibetaan lang duren. Niet alleen zijn vacht en groei maar ook de seksuele volwassenheid begint in de opgroeifase. De teven kunnen loops worden voor de eerste keer vanaf soms 6 maanden tot 1,5 jaar, ook de reu is geslachtsrijp vanaf ongeveer 6 maanden, zie hiervoor ons artikel van volgende maand verschil reu en teef.

6 maanden (reu)

8 weken (reu)

6 maanden (reu)

12 maanden

5 jaar

4 jaar

Vanaf 6 maanden tot ongeveer 12-14 maanden kunnen het ontzettende slungels zijn, veel been, veel voeten, weinig haar en weinig body. Een echte puber! Wat er niet is met 6 maanden is bijvoorbeeld de achterhand hoeking, soms kortere benen, dit alles kan weer perfect zijn als ze een jaar zijn.

Het hoofd groeit vaak als laatste, waardoor ze soms al op grootte zijn en hun hoofd wat klein lijkt. Sommige hebben als pup een mooie korte snuit en rond een maand of 8 lijkt de voorsnuit langer, u zult bemerken dat dit weer veranderd naar mate ze ouder worden. Degene die het ras kennen weten dat een lelijk eendje een prachtige zwaan kan worden.

Het gangwerk ondergaat ook zijn fases, met 6 maanden kunnen zij soms al heel vast lopen, maar is per definitie niet altijd zo, soms ziet het gangwerk erg nog wat rommelig uit, voor en achter co�rdineert niet geheel. Dit alles heeft te maken met de groei, het uitzwaaien en zetten van hun lichaam. De borstdiepte is er nog niet, waardoor de ellebogen niet geheel aansluiten, de schouder ligt nog wat recht op, deze zakt nog wat terug naar mate de body zich verder ontwikkelt. In de jeugdklas op de show krijgen ze dan nog weleens de beoordeling zeer goed, met op hun rapport de leeftijd gebonden specifieke gangwerk opmerkingen. Naarmate ze ouder worden en verder ontwikkelen wordt het gangwerk vaster, verdwijnen de groeifase strubelingen en zien we de hond op een iets oudere leeftijd op zijn slofjes zijn kampioenschap behalen.

We zien weleens bij Tibetaantjes met de leeftijd van 12-18 maanden dat de vacht wat meer krult, wat droger lijkt, meer onderwol produceert, wat de eigenaar wat kan verontrusten. Borstel in deze tijd uw viervoeter wat vaker, u zult bemerken dat vanaf de schouders

het volwassen haar doorkomt, wat wat harder is van structuur en stijler en weer meer glimt. Dit is een heel normaal proces, dit doordat de Tibetaanse Terri�r niet zijn echte periodieke rui kent, zoals zo vele kortharige rassen.

Een Tibetaanse Terri�r is met 3 a 4 jaar echt volwassen, zijn hoofd en body is dan mooi uitgegroeid, gangwerk is vast, zijn vacht heeft de wissel van puppy tot volwassen geheel doorstaan en met de juiste verzorging zal uw Tibetaan op deze leeftijd een prachtige volwassen haardos bezitten.

Het is prachtig om een Tibetaan te zien opgroeien in al zijn fases. En er is niets mooier dan een zelfverzekerde Tibetaan te zien van 3 of 4 jaar met een volledig uitgegroeide vacht, trots op zichzelf en zelfverzekerd van alles om zich heen.

De volwassen Tibetaan heeft alle karakteristieken die hij had als pup maar dan zonder de "handen in het haar" uitspattingen.

In de volwassen periode denkt menig eigenaar met een glimlach terug aan het eerste levensjaar van zijn Tibetaan, soms met heimwee, soms blij dat het gedaan is.

Alhoewel "gedaan" dat kan niet snel gezegd worden. Verrassend blijven ze!!