
	Tibetaanse Terriers zien erbij de geboorte uit als de meeste pasgeboren pups. Ze worden geboren met sluik, glad aanliggend haar. De staart ligt licht gebogen tussen de achterbenen of recht uit achter het lichaam. Ogen & oren zijn gesloten, de neus stomp en kort. De oren zijn niet alleen gesloten maar staan wat omhoog i.p.v. hangend langs de kop. Tibetaanse Terrier pups zijn volkomen afhankelijk van hun moeder en de fokker, maar terwijl ze zo hulpeloos lijken, kunnen ze je verrassen in de kracht waarmee ze rondscharrelen op zoek naar een tepel of een warm plekje.

In de eerste weken is het belangrijk dat de fokker de pups goed bekijkt, nieuwsgierig naar de groei. Als de pups op een rijtje liggen te slapen is de tijd om de vorm van het hoofd, de lengte van de rug, hiermee bedoelen we van schouder punten tot de staart aanzet, de staart aanzet, de hoekingen, de lengte van de nek, de schouderligging en de grootte van de voeten te bekijken. Al deze punten geven de fokker de eerste ideeën over de kwaliteiten van het nest. Wat nog niet beoordeeld kan worden is de lengte van de benen, de positie van de ellebogen, de staart dracht, de diepte van de borst, en de totale proporties van de ogen en mond.

De eerste 3 weken gaan gewoonlijk erg eenvoudig. De moeder regelt alles volgens een natuurlijk regime en vraagt alleen om goed eten. Ze wil even snel naar buiten om haar behoefte te doen en dan weer snel naar binnen.

Moeders bepaalt wanneer ze haar pups voed en geen moment eerder. Een spannend moment in de eerste 3 weken is het moment dat de ogen opengaan. De ene dag zijn ze nog dicht en de volgende dag kijken ze je met mooie donkere ogen aan.

Als je het goed geobserveerd hebt dan zie je al een paar dagen voor het opengaan dat de oogleden openbreken.

In een gezond nest zijn de pups al behoorlijk mobiel en met zo'n 4 weken stappen ze al stevig in het rond in de box, over de moeder en elkaar. Op dit moment hebben ze ook meer ruimte nodig om de boel te verkennen. Ook laat je ze wennen aan een ander voedsel dan alleen moedersmelk. Op de leeftijd van 6 weken worden ze onderzocht door de dierenarts en krijgen ze hun eerste puppy enting.

Tussen de 4 & 6 weken dragen de meeste pups ook al hun staart over de rug. Met 6 of 7 weken zie je het hoofdprofiel en hoe het hoofd en nek op de romp staan, de oren zijn mooi gaan hangen, de neus is wat uitgegroeid, niet te lang en niet te smal.

De breedte van de schedel tussen de oren is relatief breed en iets gewelfd nooit plat of gebogen.

9 weken

3 weken oud, pup teefje aan de linkerkant

4 maanden

9 maanden

20 maanden

18 maanden

Als de pups 8 weken zijn heb je al een aantal maal de kaak en tanden bekeken. Meestal hebben ze op deze leeftijd hun melktanden en kiezen, maar niet altijd. Tibetanen kunnen vrij laat zijn met het krijgen van hun gebit en is dus geen vreemd fenomeen in ons ras.

Op deze leeftijd zien ze er schattig uit met hun grote ogen en het haar dat begint te groeien, hun voeten zijn in dit stadium enorm en plat. Het is tenslotte het enige ras wat een zoolganger is in tegenstelling tot alle hondenrassen die teengangers zijn.

Vaak hoor je dan ook mensen op straat van die heeft grote voeten, dat wordt vast later een hele flinke:. En nu juist de grote platte schuivers is echt zo rastypisch voor ons ras.

Twee weken later als ze 10 weken zijn beginnen de benen te groeien. Soms gaat het zo snel dat je denkt dat het kleine baby girafjes zijn.

Geleidelijk aan tussen 10 & 20 weken zal de pup in de juiste proporties groeien.

Bij de een gaat het sneller dan de ander en soms zie je dat het met horten en stoten gaat, eerst de benen dan het lichaam. Het mooiste is het als ze heel geleidelijk groeien, maar dat is niet altijd het geval.

8 maanden

3 maanden

4 maanden

reu 8 weken

12 maanden

14 maanden

24 maanden

Er zou berekent zijn dat als je de schofthoogte (dit zijn de toppen op van de schouders, die u voelt achter de hals) meet op de leeftijd van 6 weken, dit doet u maal 2 en dat zou de uiteindelijke maat, met een marge van 1 - 2 cm zijn. Of dit altijd op gaat?

In een duitsboek van Thomas Lang staat een berekening geschreven zoals hieronder:

2 maanden 49% van de volwassen grootte

4 maanden 76% van de volwassen grootte

6 maanden 96% van de volwassen grootte

8 maanden 99% van de volwassen grootte

10 maanden 100%van de volwassen grootte, met als extra toegift na de 10 maanden kan hier hooguit nog 1 a 2 cm bijkomen.

Ook hierover zijn toch de meningen verdeeld, er zijn fokkers die zeggen dat deze bereking aardig in de richting komt met het opgroeien van hun pup, maar anderen kunnen deze mening niet delen en heeft de hond een heel ander beeld laten zien.

Wel zien we dat een pup zijn eerste levensweken het snelst groeit, met 4 maanden is het best al een behoorlijke pup, en komt al aardig in de richting van 2/3 van zijn uiteindelijke grootte. Daarnaast zijn bij pups de groeischijven goed waar te nemen, de bekendste groeischijven bevinden zich op de pols en langs de borstwervels, die de rozenkrans wordt genoemd. Als de groeischijven op de pols geheel zijn uitgevlakt, is de hond op hoogte, maar nog niet op breedte.

De ene pup groeit sneller dan de andere, zo hoeft per definitie de kleinste pup uit een nest uiteindelijk niet kleiner te blijven als zijn nestgenoten, en dit geldt natuurlijk andersom ook. De uiteindelijke grootte is eigenlijk genetisch vastgelegd.

voorbeeld van groeistadia van 2 willekeurige pups	3 maanden	4 maanden	5 maanden	6 maanden	7 maanden
teef schofhoogte gewicht	23 cm 3,8 kilo	32 cm 6 kilo	36,5 cm 8 kilo	38 cm 8,5 kilo	39 cm 9 kilo
reu schofhoogte gewicht	32 cm 6 kilo	36 cm 6,8 kilo	38,5 cm 8,5 kilo	41,5 cm 9 kilo	41,5 cm 9 kilo