|
| ||||||||
|
De zomer is iets waar we elk
jaar weer naar uit kijken. We trekken er veel op uit, een heerlijke
boswandeling, die zijn verkoeling geeft onder zijn hoge
welgebladerde bomen. Onze hond kan vaak lekker los, door elk
struikje en ongekend gebied struinen. Elk jaar groeit er weer hoog
gras in onze prachtige natuurgebieden. Dit wilde gras heeft
voor honden soms een groot nadeel; dit gras bevat 'grasaren'.
Grasaren hebben een scherpe
punt aan de voorkant en aan de achterkant kleine weerhaakjes.
Hierdoor kunnen ze zich zeer
gemakkelijk aan de vacht van onze hond vasthechten. Dat gebeurt
natuurlijk vooral bij honden met een langharige vacht.
Deze kleine zaadjes kunnen
soms door de huid van uw Tibetaan naar binnen dringen. Daardoor
wordt de grasaar ook wel eens een 'kruiper' genoemd.
Grasaren breken van de wilde
grassen af als de hond er door heen loopt of rent. Als een grasaar
eenmaal 'aan' uw hond zit, kan hij maar één kant uit: vóóruit en dat
is dikwijls: naar binnen!
De meeste grasaren komen
daarom tussen de tenen terecht. Ze hechten zich aan en in het zachte
weefsel tussen de tenen.
Voor het lichaam zijn deze
zaadjes lichaamsvreemd materiaal en de reactie hierop is een
ontsteking.
Ook komen de zaadjes dikwijls
in het oor terecht en kunnen daar een pittige oor-ontsteking
veroorzaken.
Of nog erger - als ze niet op
tijd worden verwijderd - door het trommelvlies heen dringen.
Of de zaadjes kunnen via het
oog achter de oogbol terechtkomen en daar een ernstige ontsteking
veroorzaken.
Ook komt het voor dat
grasaren worden ingeslikt en in de keelholte of slokdarm blijven
steken en veel ellende geven.
Dan ontstaat er een dikwijls
een onsteking met 'fistel' om het ontstekingsvocht af te voeren.
|
en:
Om een ontsteking tegen de
gaan, wordt er dikwijls een antibioticum kuur gegeven. Het nadeel
hiervan is dat de
de ontsteking wel (tijdelijk)
verdwijnt, maar de bron van de ontsteking blijft vaak aanwezig. Vele
dierenartsen kiezen ervoor
om het gecontroleerd 'uit te
laten zweren' (wat een natuurlijke reaktie van het lichaam is),
hierdoor raken we de grasaar ook kwijt. Naast het proces zijn
verloop te laten hebben, kan men wel iets geven tegen de pijn en/of
irritatie.
Vaak zijn de zaden moeilijk
terug te vinden want ze kunnen heel diep in het weefsel dringen en
vaak zie je maar een heel klein gaatje.
Wanneer moet u verdacht zijn
op een grasaar ?
Als uw hond veel op een
bepaalde plek (bijv. tussen de tenen) likt en daar een klein gaatje
zichtbaar is. Helaas is niet altijd duidelijk of de grasaar dan nog
aanwezig is of er door het likken van de hond toch weer uit is
gekomen.
Als uw hond na een wandeling
ineens sterk met zijn kop loopt te schudden, of daarbij soms zelfs
pijn aan geeft. Dan kan er een grasaar in een oor zitten.
Als uw hond na een wandeling
veel last heeft van een oog en daar met de poot in wil wrijven. Dan
bestaat de kans op
een klein zaadje in het oog.
U kunt proberen zelf eerst goed te kijken of u iets ziet zitten maar
meestal verdwijnen ze snel achter het 3e ooglid. Ga ook hiermee
direct naar de dierenarts. Deze kijkt dan - na het oog eerst
tijdelijk verdoofd te hebben - met een speciaal pincet achter
dit 3e ooglid. Als te lang wordt gewacht dringen de zaadjes door het
oogslijmvlies en zijn niet meer zichtbaar. Een paar weken later
kunnen ze dan achter of boven de oogbol een flinke ontsteking geven.
|
| ||||||
| ||||||||
|
Copyright © Tibetaanse
Terrier Nieuws Site |
| |||||||
| ||||||||
| ||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
