tibetaanse terrier informatie geschiedenis 5

De Luneville kennel en hun succes werd een sterk contrast tegen de harde wereld van Miss. A. Greig waar zij op dat moment in verkeerde. Miss Greig had haar eigen Lamleh’s al vanaf haar tijd in India opgebouwd en kon het eigenlijk ook heel moeilijk los laten. Ze kreeg steeds meer honden en de verzorging van haar zo geliefde dieren werd zwaarder en zwaarder. Ondanks de dagelijkse hulp en support van de familie Beesleys was het water naar de zee dragen. Toch kwam er een tragisch einde aan haar met zoveel liefde opgebouwde kennel in 1971, toen Miss Greig moest voorkomen in de rechtbank omdat er twee van haar honden onnodig zouden lijden, door onvoldoende persoonlijke aandacht en de juiste verzorging die zij nodig zouden hebben gehad. De rechtbank besloot dat Miss A. Greig in deze omstandigheden nog maar 6 hondjes mocht behouden en de Beesleys 20 hondjes. Enkele bezorgde fokkers wilden wel wat hondjes opnemen om zo de toekomstige fok zeker te stellen, de andere wel zeker gemiddeld 40 hondjes moesten helaas afgemaakt worden. Dit was verre uit de trieste dag uit de geschiedenis van de Tibetaanse Terriër vanaf het moment dat zij in onze westerse wereld zijn terecht gekomen. Graham Newell heeft op deze dag meegeholpen en heeft daarbij menige gebedje gedaan voor deze treurige daad.

In de Kennel Gazette van maart 1972 werd vermeld dat Miss. A. Greig levenslang was geschorst om verder te fokken met haar hondjes, hetzelfde jaar is zijzelf nog overleden op de leeftijd van 82 jaar.

Hieronder een lijst van haar hondjes uit die cruciale tijd die zijn bewaard zijn gebleven:

Haar Lamleh hondjes die in Engeland geplaatst zijn waren:

De reutjes;

Saibi of Lamleh, Mr. H. Sonne, Lah Chin of Lamleh, Mrs. V. Hocking, Choukilah of Lamleh, Mrs. W. Reynolds en Sah Lukeh of Lamleh bij Mrs. A. Mulliner

De teefjes;

Nai of Lamleh, Mrs. Shipman, Nala of Lamleh, Mr. R. Witham, Chintasa of Lamleh, Mr. P.R. Johnson, Sah Luki of Lamleh , Miss D. Baker, Bo-Luka of Lamleh, Mrs. W. Reynolds en Honaitu of Lamleh bij Mrs. P. Moore

Geëxporteerd naar Canada was de reu Bu-Teh of Lamleh in Juli 1972 naar de familie Neamtan.

Ook zijn er in die tijd nog enkele naar de Verenigde Staten geëxporteerd, te weten:

De reutjes;

Rah Jah of Lamleh, A. Murphy, Bu-Tah of Lamleh, familie Howay en Lamleh Naihon naar de Jessup’s.

De teefjes;

Babo of Lamleh, Duckeh of Lamleh en Topsai of Lamleh, alle naar Miss. J. Reif

Miss Gunnel Anderson uit Zweden heeft enkele exemplaren opgenomen te weten:

De Reutjes; Sah Lukah of Lamleh, Honaitufeh of Lamleh, Khanrah of Lamleh, Tahoni of Lamleh en Saikabo of Lamleh.

En de teefjes; Fahlukatu of Lamleh en Salua of Lamleh.

Kalifah of Lamleh is geëxporteerd naar Miss E. Maher, helaas is de bestemming niet bekend.

In augustus 1972 worden er 20 Tibetaanse Terriër van Miss A. Greig overschreven op naam van Mr. Beesley, te weten:

De Reuen; Bhuttu of Lamleh, Boun-Sah of Lamleh, Chinali of Lamleh, Chintabo of Lamleh, Honaitufah of Lamleh, Kabai of Lamleh, Saikah of Lamleh en Tufah of Lamleh.

En de teefjes; Beyluka of Lamleh, Buffeh of Lamleh, Gee Gai of Lamleh, Gee Gee of Lamleh, Kahsah of Lamleh, Kaluza of Lamleh, Kyla of Lamleh, Lachouki of Lamleh, Lamleh Nimitu, Rahgee of Lamleh, Salka of Lamleh en Sochin of Lamleh.

Hiermede is er toch een deel van de Lamleh gespaard gebleven en in handen gebleven van

mensen met liefde voor het ras. De Beesleys kozen ervoor om onder de kennelnaam Lehlam verder te gaan met de hondjes. Zo nemen zij in juni 1973 plaats in de kennel van Miss A. Greig in Rozel en krijgen er nog 8 overgebleven exemplaren bij, te weten:

Het reutje Kala of Lamleh en de teefjes Chinta of Lamleh, Chu of Lamleh, Fahluka of Lamleh, Khansona of Lamleh, Kalabo Tsu of Lamleh, Lah-Tsu of Lamleh en Luka of Lamleh.

Kampioen Kalabo Tsu of Lamleh is dan verre weg de oudste van het spul met 12 jaar.

Lehlam Agnes een van de vroegere exemplaren gefokt door de Beesleys is na wat omwentelingen en transfer van eigenaars terecht gekomen in de Siddhi kennel van Mrs. Barbara Robinson in Canada.

Ook zijn er nadat de jaren vergaan weer Tibetaanse Terriërs uit de lijnen van Miss A. Greig terug geïmporteerd naar Engeland.

Zo heeft Sara Cross van de Silghari kennel in 1989 de reu Su-Khyi Kang Rimpoche, een prachtig goudkleurig exemplaar gefokt en eigendom van Mr. P. Wuesthoff en Miss R. Dion naar Engeland gehaald, na hem te hebben gezien op een show in de Verenigde Staten. Kang, wat was zijn roepnaam, werd de topreu in de jaren negentig, iets waar zelfs Miss Greig niet van had durven dromen. In onze hedendaagse stambomen is deze prachtige reu nog dikwijls terug te vinden.

Amerikaans Kampioen Ling Kor Georgette by George gefokt door Sandra White, Virgina (U.S.A.) wordt door Magret Cooper Tedd van de Silveridge Kennel geïmporteerd in Engeland.

De Familie Green van de Verony kennels hebben Ling Kors Back to the Future at Verony en Ling Kor’s Havin a Heatwave at Verony van de U.S.A. naar Engeland gehaald.

Ook uit de lijnen van de Luneville Kennel is er aan in en exporteerd gedaan, maar wij hebben ons beperkt gehouden tot de hondjes van Miss A. Greig, daar zij de Tibetaanse Terrier als eerste heeft geintroduceerd en gefokt in onze westerse wereld.

Natuurlijk werden er naderhand meer Tibetaantjes wereldwijd geimporteerd en geexporteerd, zo zijn er nu in Europa van Scandinavie, West- Europa, Oost - Europa tot Zuid Europa Tibetaantjes te vinden. Duitsland draagt momenteel een groot aandeel in de fok van de hedendaagse Tibetaanse Terrier. Maar zo zijn er ook enkele fokkers van ons ras in Nieuw Zeeland.

Voor zover ons eigen land aangaande waren Jeanette en Henk Beeks van de kennel Sambhoga Kaya wel een van de eerste bekendste, die ook een Tibetaanse Terriër uit de lijnen van Miss A. Greig geimporteerd hebben en wel de bekende reu Su-Khyi Just Wistle (Just), gefokt door Winnie Wuesthoff in de U.S.A. Van Just zijn er in een groot deel van Europa tot op de dag van vandaag kinderen en kleinkinderen vooraan in stambomen terug te vinden.

Inmiddels is de Tibetaanse Terriër in vele landen bekend en geliefd geraakt, maar gelukkig nog altijd niet een ras die een te grote populariteit heeft gekregen waardoor een ras negatieve invloeden heeft mogen ondervinden.