tibetaanse terrier informatie geschiedenis

De Tibetaanse Terriër is een van de oudste rassen die we kennen. Het ras bestaat al over de 2000 jaar. Hun oorsprong ligt zoals natuurlijk vanzelfsprekend in Tibet . Tibet wordt ook wel “het dak van de wereld” genoemd met zijn afzonderlijke culturen, het bhoedisme, prachtige valleien, ingekapseld door het adembenemende bergmassief dat de Himalaya heet. Tibet kent heel hete zomers en extreem koude winters. Er zijn bergtoppen waar men altijd sneeuw aantreft. Een gebied waar mens en dier een waren met de natuur.

In de eerste instantie werd de Tibetaanse Terriër gehouden door de monniken in het klooster. Zij werden gehouden als gezelschapdieren en voor de bewaking. De Tibetaanse Terriër is een ontzettend lenige hond, zij liepen dan ook met gemak op de daken van het klooster. Als er zich dan vreemdelingen aan de poort bevonden, sloegen zij aan, waarop de Tibetaanse Mastiffs de indringers op een afstand wisten te houden. De Tibetaanse Terriër werd destijds beschouwd als de heilige hond van Tibet. Zij kwamen in alle kleurslagen voor.

De monniken gaven zo nu en dan hun bezoekers (de nomaden) een Tibetaanse Terriër als gelukshondje mee. Deze nomaden zagen hierin een nieuwe uitkomst, onze Tibetaanse Terriër werd gebruikt om de schapen te drijven op de bergpas. De lenigheid van deze hondjes kwam goed van pas, ze sprongen met gemak over de schapen heen op de bergpas, om ze zo te drijven. Hun platte voeten, de zogenoemde “snowboots”, gaven hun stabiliteit in de sneeuw, de overvloedige dubbele vacht beschermde ze, zowel tegen de enorrme kou in de winter, als de extreme hitte in de zomer. Het omgekeerde schaargebit, daarmee konden zij sneeuw scheppen om zo zichzelf van water te voorzien. De krachtige, iets langere achterbenen kwamen goed van pas om tegen de bergen op te klimmen. Velen Nomaden wilden graag de lichtere kleur Tibetanen hebben om ze zo ook 's nachts voor de bewaking te gebruiken, ze vielen niet op in de sneeuw voor hun tent en als de indringers kwamen sloegen zij aan, waarop de nomaden wisten dat er bezoek in aantocht was.

Destijds hebben de Westerlingen de Tibetaanse Terriër de naam Terriër gegeven, daar het uiterlijk van de hondjes hun deden denken aan een Terriër. De naam Terriër is dan ook zeker een misplaatste naam voor dit ras, daar de naam Terriër staat voor aarde. De Terriër wordt dan ook voornamelijk gebruikt om klein ongedierte te vernietigen, dit doen ze door met hun neus in de aarde te wroeten. Dit is zeker niet iets wat een Tibetaanse Terriër doet. Een Tibetaanse Terriër is van oorsprong een gezelschapshond, die waaks is. Door zijn robuuste uiterlijk en leergierigheid een perfecte veedrijver.

De eerste Tibetaanse Terriërs zijn geïmporteerd door de engelse dokter Miss A. Greig, in de dertiger jaren van onze 19e eeuw. Zij oefende in de twintiger jaren een geneeskundige praktijk uit in dit bergachtige gebied. Voor haar bewezen heelkundige diensten ontving zij als beloning haar eerste Tibetaanse Terriër, genaamd Bunti. Bunti was een licht gekleurd exemplaar. Ze is geboren op 3.10.1922 uit een nestje van 2 reutjes en 2 teefjes. Zij kwam uit de combinatie Kimi x Lily. Miss Greig was heel blij met haar en toen zij een jaar oud was besloot zij dat ze haar wilde uitbrengen op een hondenshow in Delhi, georganiseerd door de Kennel Club of India. Ze werd geshowd onder het ras Lhasa Terrier. Miss Greig was niet geheel eens met de naam van het ras, er werd overlegd om eerst met haar te fokken en daarna het nogeens opnieuw te bekijken. Vrienden van Miss Greig brachten een reu voor Bunti genaamd Rajah. Het eerste nestje van Bunti werd geboren op de eerste kerstdag van 1924. Haar tweede nestje was ook met Rajah en is geboren in juli 1925. Zij registeerde haar pups en moeder Bunti onder de kennelnaam Ladkok, voor velen fokkers onder ons welbekende naam. In 1926 keerde miss Greig voor enkele maanden terug naar Engeland en bracht Bunti en haar dochter uit de eerste combinatie genaamd Chota Tukra en haar zoon uit het tweede nest genaamd Ja-Haz mee. Miss Greig haar moeder Mrs. A. Renton Greig had een kennel met Cocker Spaniels en zo werden de eerste 3 Tibetaantjes in Engeland geregisteerd onder het ras Lhasa Terrier, dit doordat de de kennelclub van India hun deze naam al had gegeven. Bunti kreeg in 1927 een nestje in Engeland met haar zoon Ja-Haz. Hieruit kwamen drie reutjes genaamd ,

Mr. Binks, Burrah Sahib en Bodmash. Mr. Binks is met Miss Greig terug gegaan naar India en werd haar eerste kampioen in India. Later in 1928 heeft zij Thoombay verkregen en hem mee terug genomen naar Engeland. Hij was een prachtig wit exemplaar met veel persoonlijkheid. Even later kwam zij ook nog in het bezit van een prachtige zwart met fauve aftekeningen teef, die geheel niet is verwant was aan haar eerdere gefokte tibetanen, haar naam was Gyantse of Lamleh. Ook zij is geboren in 1928. In 1930 wordt in de Indiaanse Kennel Gazette de naam omgedoopt in Tibetaanse Terrier alszijnde een compleet nieuw ras.

Een vriendin collega (Miss Nye) van Miss Greig in India raakte ook verliefd op het ras en zo ontstond er tussen die twee een samenwerking in hun fok. Miss Nye had een welbekende prachtige teef genaamd Puck of Lamleh. Na 12 jaar in India te hebben gewerkt, kreeg zij een ontzettende heimwee naar huis en keerde terug naar Engeland. Wel ging zij door met haar geliefde ras de Tibetaanse Terrier. Samen met Miss Nye zetten zij het ras voort in Engeland hier onder de kennelnaam “Lamleh”, zo brachten zij enkele exemplaren mee uit India.

In November 1934 wordt de standaard van de Tibetaanse Terrier in Engeland gepubliseerd. Daardoor raakten meer mensen geïnteresseerd in dit geweldige ras, en kwamen er meer fokkers van het ras erbij.