Oorzaken
Zoals gezegd wordt
epilepsie veroorzaakt door een storing in de functie van
de hersencellen. De oorzaak van deze storing kan gelegen
zijn in de hersencellen zelf, maar ook allerlei ziekten
elders in het lichaam kunnen het probleem veroorzaken.
In veruit de meeste gevallen is er echter geen
duidelijke lichamelijke afwijking te vinden en is er
sprake van een kortdurende, tijdelijke ontregeling van
de hersenfunctie. We spreken dan van primaire epilepsie.
Voorkomen
Epilepsie komt
regelmatig voor bij honden. Sommige rassen kunnen
gevoeliger dan andere, maar het kan bij ieder ras
voorkomen. Echte (primaire) epilepsie komt zelden voor
bij honden jonger dan acht maanden. Meestal openbaart de
ziekte zich tussen het eerste en derde levensjaar. Bij
oude dieren is er vaak een andere oorzaak. Hierbij kan
gedacht worden aan bijvoorbeeld hersenbloedingen of
gezwellen.
Diagnose
Het is voor ons
dierenartsen niet eenvoudig om vast te stellen of een
dier epilepsie heeft. De toevallen duren zo kort dat de
patiënt bijna altijd al weer uit de aanval is bijgekomen
bij binnenkomst in de kliniek. Het verhaal van de
eigenaar is daarom van groot belang. We willen graag
weten hoe oud het dier is, hoe vaak de aanvallen
optreden, hoelang ze duren, of er ook andere klachten
zijn enzovoorts. Indien u in het bezit van een
videocamera bent kunt u misschien zo'n aanval filmen,
zodat de dierenarts precies kan zien hoe het eruit ziet!
Een probleem
hierbij is dat de aanvallen meestal komen als het dier
in rust is, dus vaak 's nachts. Het is daarom goed
mogelijk dat een dier al meerdere aanvallen gehad heeft
voordat het de baas opvalt.
Bij jonge dieren
met een duidelijk verhaal van toevallen is het meestal
niet nodig om uitgebreid onderzoek te doen. Dit is wel
het geval bij oudere dieren, of bij jonge dieren met
meer klachten dan toevallen alleen. Aanvullend onderzoek
kan bestaan uit bloedonderzoek, röntgenfoto's,
hartfilmpjes etc.
Behandeling
Aangezien de
aanvallen maar kort duren en vanzelf verdwijnen is het
niet altijd nodig om een epilepsiepatiënt te behandelen.
Een vuistregel is dat als het dier niet vaker dan eens
per zes weken een toeval heeft en deze toevallen mild
van aard zijn er geen behandeling nodig is. Komen de
toevallen vaker of kort achter elkaar of heeft de
patiënt zware toevallen, dan is het raadzaam het dier te
gaan behandelen.
Er zijn een aantal
soorten medicijnen die gebruikt worden bij epilepsie,
waarvan Fenobarbital en Epitard de belangrijkste zijn
Bijwerkingen zijn slaperigheid en soms
leverbeschadigingen.
Erfelijkheid
Primaire epilepsie
is een aangeboren en waarschijnlijk erfelijk gebrek. Het
is dus verstandig om niet te fokken met dieren die er
aan lijden.
