tibetaanse terrier nieuwssite - brandwonden, botbreuken en verstuikingen bij honden

E.H.B.O. Eerste hulp bij uw viervoeter...

Deel 3 Brandwonden, botbreuken

en verstuikingen....




						We spreken van een gesloten breuk als de huid niet beschadigt is en van een openbreuk als er een huidwond bij plaats vindt, die de verbinding met de buitenwereld maakt. Deze is gevaarlijk omdat het bot en het beenmerg direkt kontakt met de omgeving en er een grote kans ontstaat op infectie, vandaar altijd gelijk de wond afdekken met steriel gaas. Eerste hulp bij botbreuken: Waarneming: - Het bot is op een andere plaats te bewegen dan waar het gewricht zich bevindt - Er ontstaan op de plaats van de breuk een zwelling - Door beschadiging van weefsel en bloedvaten onstaat er een bloeduitstorting - Bij bewegen van de poot voel je de botten langs elkaar krassen, dit moet natuurlijk zoveel mogelijk voorkomen worden - uw hond kan niet op de poot staan Behandeling: - Zorgen dat de gebroken poot zo min mogelijk beweegt, om complicaties en pijn te voorkomen - eventueel een open wond met steriel gaas afdekken - uw gewonde hond naar de dierenarts vervoeren, waarbij hij ligt op een zo vlak mogelijke onderlaag - Loopt hij of zij zelf op drie poten, laat hem/haar dat dan zo rustig mogelijk doen - Geef geen pijnstillers, want hij mag de poot onder geen bedwing gebruiken Nabehandeling: - Zorg dat uw viervoeter na het zetten van de breuk, een goede doorbloeding heeft, om de genezing te bevorderen - Bouw het lopen op de poot langzaam op, met korte stukjes aan de lijn, zodat de bespiering zich weer langzaam kan opbouwen - eventueel naar gelang kunt u voor enkele fysio theraphy behandelingen kiezen om het genezingsproces te bevorderen Verstuiking of ontwrichting Ook een verstuiking kan door een foutieve sprong of val plaats vinden. Dit is een uitrekking of zelfs scheuring van gewrichtskapsel en -banden, vaak doordat de botstukjes die zich in het gewricht bevinden door geweld van buitenaf verschuiven. De botstukken komen daarna wel weer op hun oorspronkelijke plaats terug. Waarneming: - Plotselinge pijn - Niet meer op de poot kunnen staan - Pijn bij bewegen - Plaatselijke zwelling en warmte Behandeling: - Met een stevig, nat en koud verband het gewricht onbeweeglijk maken - Eerste uren verband nat en koud houden - Verband tijdig wisselen om verdere zwelling tegen te gaan - RUST GEVEN - Als de zwelling niet meer toeneemt, warm houden

maar de tong en de kale voetzooltjes zijn prima geleiders.

Behandeling:

Zorg er eerst voor dat de stroom wordt afgezet, dit voor uw eigen veiligheid. Mocht dit onverhoopt niet mogelijk zijn, gebruik dan gummihandschoenen, wollen deken, of een droge houte stok.

Pas op voor eventueel metaal aan de halsband van uw viervoeter, deze nooit aanraken. Als uw viervoeter vrij is van stroom, pas dan zo snel mogelijk kunstmatige beademing en/of

hartmassage toe.

Brandwonden door chemische stoffen

Vaak zijn dit onverdunde stoffen die in de huishouding worden gebruikt.

Behandeling:

Spoelen met heel veel water, denk er vooral aan met zwavelzuur dat warmte vrij komt bij het verdunnen met water, blijven spoelen.

Mocht uw Tibetaantjes iets van deze stoffen hebben binnen gekrijgen NOOIT laten drinken, om braken te voorkomen.

Brandwonden door bevriezing

Hierdoor kunnen blaren gevormd worden. Vaak zien we bevriezing van oren, aan de poten en aan de staart.

Behandeling:

Spoelen met handwarm water of zacht wrijven, nooit wrijven als er een wond zit.

Brandwonden

Brandwonden aan de huid en/of slijmvliezen kunnen ontstaan door inwerking van:

- Hitte (heet water, hete olie, hete gassen

(stoom), zonnestralen enz.)

- Vuur (vlammen, kolen (barbecue) enz.

- Elektriciteit (Bliksem, elektrische bedrading)

- Chemische stoffen (Zoutzuur, ammoniak,

gootsteenontstopper enz.)

- Bevriezing (intense koude)

Al naar gelang van de verschijnselen kunnen we de brandwonden in 3 soorten onderverdelen:

- Eerstegraads (De huid is pijnlijk, rood van

kleur en de plaats is enigszins gezwollen)

- Tweedegraads (Er is tevens blaarvorming)

- Derdegraads (De plek zelf is niet pijnlijk meer,

de zenuwen zijn verbrand, rondom de plek

zien we een tweede- of eerstegraads

verbranding die wel pijnlijk is. De kleur van de

derdegraads verbranding is beige, wit of zelfs

zwart (verkoling).

Brandwonden door oververhitting

Deze treden meestal op als gevolg van het in aanraking komen met heet water of andere vloeistoffen. De haren vangen de eerste stoot op, zodat de verbrandingsverschijnselen van de huid niet direkt duidelijk zijn. Pas na enkele dagen wordt opgemerkt dat de haren uitvallen en de huid ontstoken is. Die is vaak streepvormig, een aftekening van waar de vloeistof is langsgelopen. Het blijven vaak kale strepen.

Behandeling:

Direkt na de verbranding spoelen met koud water en wel minstens 10 tot 15 minuten om het gewenste effect te bereiken. Bij inademing van hete lucht kan een slijmvliesverbrandeing optreden, dit is levensbedreigend, en er is geen behandeling voor.

Brandwonden door vuur

De haren verschroeien, waardoor de huid zelf veel intensiever aan de warmte bloot komt te staan. Het komt dan ook meestal tot een tweede- of derdegraads verbranding.

Behandeling:

Overgieten met water, eventueel in natte

Botbreuken

Een ongelukje zit vaak in een klein hoekje.

Sms bij jonge honden kan het gebeuren dat zij door wilt spelen erg ongelukkig terecht komen en een poot breken. Ook bij verkeersongelukken zien we vaak botbreuken optreden. Vaak zien we een bruek van het dijbeen, het scheenbeen in combinatie met het kuitbeen, het opperarmbeen, het spaakbeen in combinatie met de ellepijp. Ook wordt de onderkaak nogal eens bij verkeersongelukken gebroken.

dekens wikkelen of in water onderdompelen. Door pijn en vochtverlies kan een shock optreden.

De verdere behandeling moet door de dierenarts plaats vinden om infectie gevaar te vermijden.

Brandwonden door elektriciteit

Dit geeft vaak kleine schroeiplekjes. Veel gevaarlijker zijn de invloeden op het lichaam zoals de spierkrampen, gevolgd door bewusteloosheid.

Vaak gebeurt dit soort verwondingen doordat de hond thuis aan elektrische

bedrading bijten. De droge huid met beharing geeft een grote weerstand