tibetaanse terrier nieuwssite - verwondingen en bloedingen bij honden

E.H.B.O. Eerste hulp bij uw viervoeter...Deel 2 Verwondingen, bloedingen ......

steekwonden moeten wel zo nodig door een dierenarts behandeld. Wel even afdekken met een steriel gaasje.

- Snijwonden:

Deze verwondingen hebben een gladde rand. Ze kunnen de vorm hebben van een grote lap. Ook hierbij geldt bij grotere snijwonden, de wond direct afdekken en naar de dierenarts gaan, om de wond te laten hechten.

- Scheurwonden:

Deze zien er behoorlijk gehavend uit en infecteren het snelst. Als je te lang wacht met het behandelen hiervan zal de wond door samentrekken van de huid er veelal groter uit gaan zien. De tijd om het te kunnen hechten is dan veelal voorbij. Schakel daarom per direct een dierenarts in.Wanneer hier een wondinfectie optreedt, zien we verschijnselen zoals pijnlijk gebied, warm en gezwollen, pus, koorts, lusteloosheid en mindere eetlust.

Benodigt verband voor gebruik bij verwondingen zoals hierboven beschreven:

- Wondverband:

Bestaat uit een steriel gaasje, dat met witte watten wordt afgedekt en door hydrofiel zwachtel op zijn plaats wordt gehouden. Het is geschikt voor lichte verwondingen die snel zijn te stelpen.

- Wonddrukverband:

Dit is een wondverband met daarover nog een prop watten op de wond en daaromheen een cambric zwachtel, zodat er druk op de wond wordt uitgevoerd.

- Knevelverband:

Dit verband wordt uitsluitend gebruikt bij slagaderlijke bloedingen, die door een wonddrukverband of met de hand dicht te drukken niet zijn te stelpen. Het bestaat uit een reep katoen, een koord van rubber, touw of iets dergelijk. Het zgn “postbode-elastiek” kan zeer goed van pas komen.

Dit binden we stevig (minstens 2 slagen) om de gewonde poot, tussen de wond en het hart en we leggen daar een halve knoop in. Op de knoop leggen we een houtje en binden dit vast met een platte knoop. Dan draaien we het houtje rond tot de bloeding stopt. Met een ander reepje stof maken we daarna het houtje in deze stand aan de poot vast. Schakel altijd wel zo snel mogelijk een dierenarts in om weefselverderf te voorkomen.

Inwendige bloedingen

Ze komen het meest voor in de borst- en buikholte en geven pas uiterlijke verschijnselen als al veel bloed uit de bloedvaten gestroomd. Dit is te herkennen aan het slijmvlies van het oog en de bek, het slijmvlies ziet bleek. De pols is te snel, pas op want er kan gauw een shock optreden. Bij verdenking hiervan niet zelf iets doen, maar zo snel mogelijk de dierenarts inschakelen.

Onderhuidse bloedingen (bloeduitstortingen)

Bij een bloeduitstorting gaat de huid niet stuk, maar onderliggende weefsels zijn wel beschadigd. Dit is het geval bij kneuzing, verstuiking, ontwrichting en ook bij botbreuk. Dit gaat gepaard bij min of meer ernstige bloeduitstortingen, die er rood/blauw uitziet. Door de beharing is dit echter niet zo snel te zien.

Uitwendige bloedingen / verwondingen

Hier komt het bloed uit een open verwonding aan de huid. Deze verwondingen kunnen weer onderscheiden in

- Schaafwonden:

De opperhuid is eraf. We zien een natte plek met wat bloederige vocht dat opdroogt en na enkele dagen een korst vormt. Onder deze korst vindt de genezing plaats.

Slagaderlijke bloedingen

Dit is de gevaarlijkste. Omdat de druk in de slagaders het grootst is, zal bij een verwonding

aan dit vat het zuurstofrijke, dus zal helderrode bloed, vaak in golven naar buiten komen, in het ritme van de hartslag. Deze verwonding dient zo snel mogelijk te worden gestopt om doodbloeden te voorkomen. Bij een kleine bloeding b.v. tussen de tenen dan kan dit goed behandeld worden met een drukverband. Bij een bloeding in een holte dan kan deze opgevuld worden met steriel gaas en daar overheen zo mogelijk een drukverband. Is de bloeding van zeer ernstige aard, b.v. aan een poot, dan moet de grote, aanvoerende slagader met de hand worden dichtgedrukt. Dit is dan de plaatst tussen het hart en de wond in. Bij een voorpoot zal de beste plaatst daarvoor dan boven de elleboog liggen en bij de achterpoot op het dijbeen en in de knieholten. In sommige gevallen is een knevelverband een prima oplossing. De meeste slagaderlijke bloedingen stoppen echter in een paar minuten vanzelf. Wel altijd direct naar de dierenarts gaan om weefselversterf tegen te gaan en de wond te laten hechten.

Aderlijke bloedingen

Deze bloeding is veel minder gevaarlijk omdat de druk in het bloedvat veel lager is. Het zuurstofarme, donkerrode bloed stroomt gelijkmatig uit de wond. De meeste aderlijke

bloeding zijn wel met een (druk) verband te stelpen. Bij een grotere aderlijke bloeding kan ook een knevelverband aangelegd worden, wel deze onder de wond aanleggen in tegenstelling tot de slagaderlijke bloeding. Bij minder ernstige aderlijke bloedingen stolt het bloed vanzelf en wordt het vat daardoor afgesloten. Daarom zo’n wond niet al te snel reinigen om te voorkomen dat de wond opnieuw gaat bloeden.

Haarvaatbloedingen

Bij een haarvaatbloeding sijpelt het bloed uit de wond. Doordat de haarvaten zo klein zijn, zal er weinig bloed verloren gaan en zal de wond zich vanzelf door bloedstolling sluiten. Anders kunt u ook een verbandje aanleggen.

Bij een slagaderlijke en aderlijke bloedingen zullen ook altijd haarvatbloedingen optreden.

De plaats van de bloedingen kunnen we ook onderscheiden:

- Steekwonden :

De verwonding is dwars door de huid heen.

Het is veelal klein en zal daarom snel genezen. Pas wel op dat er geen bacteriën zijn ingekomen, de opperhuid zal snel genezen, maar daaronder in de diepte kunnen de bacteriën zich vermeerderen en zo een infectie veroorzaken en veelal zien we een abces ontstaan, dat gevuld is met pus. Dit soort wonden kunnen nogal eens ontstaan door een kattekrabbel of een hoektand van een andere hond. Er kan dan na een week een groot abces optreden. Diepere

Mocht u geliefde viervoeter onverhoopt gewond raken is het natuurlijk zeer prettig als u met de eerste hulp hem kan verzorgen.

In deze editie zullen we verwondingen, respectievelijk bloedingen behandelen.

Bloedingen

Bij bloedingen kunnen we deze indelen in 3 verschillende bloedingen, n.l. Slagaderlijke bloedingen, aderlijke bloedingen en haarvatbloedingen.