Barend%20007.jpe
Sterilisatie en castratie van
uw
Tibetaanse Terrier.....
sterrilisda.gif
cash5.jpg
cash6.jpg
Wat zijn de voordelen en nadelen van de castratie:
Een castratie geeft niet 100 % de garantie dat uw reu na de ingreep minder dominant of hyperseksueel zal zijn. Wel is bewezen dat reuen over het algemeen rustiger worden na de ingreep. Echter reuen die voor de ingreep wat onzeker zijn kunnen na de ingreep in het ergste geval angstbijters worden. Bespreek dit vooraf goed met uw dierenarts.

Ook kan de overmatige uitvloeiing uit de voorhuid na de castratie stukken verminderen. ( Dit zal geen reden voor de dierenarts zijn om uw reu te castreren.)

Een andere reden om uw reu te laten castreren is wanneer er prostaatproblemen zijn bij uw hond, of wanneer er teelbaltumoren bij uw hond zijn gevonden.

Denkt u er echter wel om wanneer u uw hond heeft later castreren dat u hem minder eten geeft want een gecastreerde reu zet voer makkelijker om in vet waardoor hij sneller last zal hebben van overgewicht.

Wat wordt er gedaan bij een castratie:
Als u samen met uw dierenarts besloten heeft dat het beter is om uw reu te laten castreren, dan maakt u samen met de dierenarts een afspraak wanneer de ingreep plaatst zal vinden. Houdt u er wel rekening mee dat het een ingreep is waarbij uw maatje onder narcose gaat en dat een goede nabehandeling noodzakelijk is, wat toch enige tijd in beslag neemt.

Op de afgesproken datum brengt u uw hond ‘s ochtends bij de dierenarts. Mocht het zo zijn dat uw dier zenuwachtig is dan kunt u in samenspraak met de dierenarts afspreken aanwezig te zijn tot uw hond onder narcose gaat.

Voordat de dierenarts het narcosemiddel toe gaat dienen voert de dierenarts eerst het pre-anestetisch onderzoek toe. Hierbij luistert de dierenarts goed naar het hart en de longen. Wanneer dit allemaal goed is wordt de narcose toegediend.

Als uw hond goed slaapt wordt er een pijnstillende injectie en een antibiotica toegediend.

Het dier krijgt een tube in de keel waardoor hij tijdens de operatie zal ademen en waardoor hij zonodig narcose krijgt toegediend. Ook wordt de bewakingsapparatuur aangesloten zodat uw maatje tijdens de operatie goed in de gaten gehouden kan worden.

Daarna wordt het operatiegebied geschoren, gewassen en gedesinfecteerd zodat de kans op een ontsteking na de operatie nihil is.

Uw hond wordt met een steriele doek afgedekt en licht nu klaar voor de operatie.

Er wordt een snede gemaakt in de huid. Daarna word de balzak, ook wel Tunica ingesneden en wordt de testikel uit de balzak gehaald. De zaadstreng, ook wel Ductus
ihlnfendor.jpg
Deferens genoemd en de bloedvaten worden afgebonden en doorgeknipt. De testikel kan nu verwijderd worden.

Dit alles wordt ook met de tweede bal gedaan. Voordat de dierenarts de huid dichthecht wordt er eerst goed gecontroleerd of de uiteinden, ook wel stompjes genoemd, van de bloedvaten niet bloeden waardoor er inwendige bloedingen kunnen ontstaan.

Daarna wordt de onderhuid dicht gehecht, waarna de opperhuid volgt.

Uw hond wordt na de uitslaapkamer gebracht waar hij rustig uit de narcose kan bijkomen.

Als uw hond goed bij is uit de narcose kunt u hem weer komen halen.

De eerste dagen na de operatie wordt geadviseerd uw huisdier niet te laten springen doordat er een openwond is gemaakt waarbij de hechtingen los kunnen springen. Ook zal u voor de eerste dagen een antibioticakuur en pijnstillers van de dierenarts meekrijgen. Deze kuur moet u volledig afgemaakt worden.

Normaal zullen erbij een reu tussen de achtste en zestiende levensweek de testikels indalen maar het komt ook voor dat erbij een reutje maar een of zelfs geen testikels indalen.

Als er geen testikels indalen dan wordt dat ook wel Cryptorchisme. Dit wil niet zeggen dat er geen testikels aanwezig zijn. Vaak bevinden deze testikels zich nog in de buik. Maar doordat zaadcellen alleen bij een vrij lage tempratuur worden geproduceerd, en de tempratuur in de buikholte vaak te hoog is, zijn deze honden vaak steriel.

Als er een testikel in het scrotum, oftewel balzak, zit en de tweede ontbreekt dan noemen we dat Monochrisme. Dit houdt ook in dat er een testikel zich in de buikholte kan bevinden. Dit houdt niet altijd in dat deze reuen steriel zijn.

Als er zich een testikel in de buikholte bevindt dan is er een vergrote kans dan er zich tumoren gaan vormen in deze testikel. Het advies is dan ook om deze reuen te laten castreren. De ingreep voor deze reuen is groter dan bij een “normale” castratie doordat de buikholte geopend moet worden om de bal op te zoeken.

Steriliseren
Zoals eerder genoemd zijn er twee manieren van steriliseren. Bij Ovarioectomie worden alleen de eileiders verwijderd en bij Ovariohusterectomie worden zowel de eileiders als de baarmoeder verwijderd. In beide gevallen wordt er een inbreuk gedaan in de hormoonhuishouden. Als de baarmoeder gezond is dan zal de dierenarts besluiten alleen de eileiders te verwijderen. Echter als de baarmoeder er onnatuurlijk uitziet, wat vaak het geval is bij oudere honden, zal de dierenarts ervoor kiezen om zowel de eileiders als de baarmoeder te verwijderen.

Over de leeftijd van het steriliseren zijn de meningen erg verdeeld. Bij sommige praktijken kiest de dierenarts ervoor om een sterilisatie al voor de eerste loopsheid uit te voeren. In de Verenigde Staten is het gebruikelijk om de sterilisatie uit te voeren voor de eerste loopsheid. De dierenbescherming heeft deze regel daar ingevoerd omdat men daar met een enorme overpopulatie te maken heeft. Echter heeft de sterilisatie voor de eerste loopsheid ook een verhoogde kans op nadelen zoals gewichtstoename, incontinentie, minder ontwikkelde karakterstructuur, minder ontwikkeld geslachtsapparaat en minder ontwikkelde groei.

Door vroegtijdig ingrijpen, uiterlijk voor de vierde loopsheid, heb je wel minder kans op de ontwikkeling van kwaadaardige tumoren in de melkklieren. Dit zijn kleine knobbeltjes die zich in het melkklierpakket rond de tepels gaan nestelen en die kunnen uitgroeien tot enorme tumoren wanneer er niet vroegtijdig wordt ingegrepen.

Bij de meeste praktijken wordt de sterilisatie uitgevoerd 2 tot 3 maanden na de eerste loopsheid.
sterilisatie.jpg
sterilisatie2.jpg
sterilisatie3.jpg
Wat zijn de voor en nadelen van een sterilisatie:
Er zijn heel wat voor maar ook nadelen aan het steriliseren van uw huisdier. Hieronder zijn ze voor u op een rijtje gezet.

Voordelen:
* Niet meer loops worden.
* Na de sterilisatie zal uw hond niet meer loops worden. Vele eigenaren zien de loopsheid van de hond als een lastig iets. De uitvloeiing en opdringerige honden bij het
  uitlaten zijn de meest voorkomende lastigheidaspecten. Loopsheid kan preventief worden behandeld doormiddel van een anti-loopsheid injectie maar deze wordt voor
  langdurig gebruik afgeraden doordat het een aantal nadelige bijwerkingen met zich meedraagt.
* Verlaagd risico van tumoren aan het melkklierpakket
* Als de sterilisatie voor de vierde loopsheid wordt uitgevoerd dan is er een kleinere kans op kwaadaardige melkkliertumoren.
* Voorkomen van baarmoederontsteking. Onder invloed van progesteron, wat na elke eisprong (Ovulatie) geproduceerd wordt door de eierstokken kan het
  baarmoederslijmvlies zich gaan verdikken en zich tot cysten gaan vormen. Als het slijmvlies gaat ontsteken ontstaat er een baarmoederontsteking. Dit kan een zeer
  gevaarlijke situatie voor de teef opleveren vooral als het een gesloten baarmoederontsteking is. Dit houdt in dat de baarmoeder gesloten blijft waardoor het pus niet
  weg kan komen. In het ergste geval kan een baarmoederontsteking, ook wel Pyometra genoemd dodelijk zijn voor uw hond. Als een hond een baarmoederontsteking
  heeft dan wordt er eigenlijk altijd door de dierenarts ingegrepen en wordt de baarmoeder en eierstokken verwijderd. De kans op een baarmoederontsteking wordt groter
  naarmate de teef vaker loops is geweest door de vorming van progesteron.
* Voorkomen van suikerziekte. Het geslachtshormoon progesteron kan het lichaam ongevoelig maken voor insuline. Hierdoor hebben teven die niet gesteriliseerd zijn
  een verhoogde kans om suikerziekte te krijgen.
* Schijndracht. Schijndracht komt in de natuur zeer veel voor maar voor onze huishond is het zowel voor baas als hond een vervelend fenomeen. Als een hond
  regelmatig schijndrachtig is, is er een verhoogde kans op melkkliertumoren.

Nadelen:
*  Onomkeerbaar. Dit wil zeggen dat als eenmaal de ingreep is uitgevoerd dat het niet meer terug te draaien is.
*  Gewichtstoename. Na de sterilisatie is de kans groot dat uw teefje last krijgt van overgewicht. De gewichtstoename wordt vooral veroorzaakt door een verlaagde
   werking van de schildklier. Een aangepast voerpatroon zal na de sterilisatie dan ook genoodzaakt zijn. Door gewichtstoename zal uw hond sneller last hebben van
   artrose, huidklachten enz.
*  Urine-incontinentie. Bij ongeveer 10 tot 20 % van de gesteriliseerde teven zal incontinentie optreden. Dit heeft te maken met de hormoonhuishouden. Vooral teefjes
   die voor de eerste loopsheid worden gesteriliseerd hebben een verhoogde kans op incontinentie. Ook rassen met een gecoupeerde staart hebben een verhoogde
   kans op incontinente na de sterilisatie. Incontinentie is over het algemeen goed te behandelen echter zal deze behandeling wel levenslang zijn.
*  Verandering van de vachtstructuur. Vooral bij langharige honden zal na de sterilisatie een verandering in de vachtstructuur voorkomen. De vacht wordt dikker,
   krulleriger, moeilijker te onderhouden en vaak een ongeremde verharing het gehele jaar door.
*  Verandering van het gedrag. Geslachtshormonen hebben een grote invloed op het gedrag van uw hond. Zo zie je vaak dat na de sterilisatie het gedrag veranderd.
   Er kan sloomheid, lusteloosheid, onzekerheid of agressie optreden. Ook kan er een verschuiving plaatsvinden in de roedel.
*  Bewegingsstoornis. Overgewicht kan leiden tot ontwikkeling van artrose. Maar geslachthormonen hebben ook een grote invloed op de botontwikkeling. Daarom zie
   je vaak bij vroeg gesteriliseerde teven dat de groei en ontwikkeling achterblijft.

Wat wordt er gedaan bij een sterilisatie:
Als u samen met uw dierenarts besloten heeft dat het beter is om uw teefje te laten steriliseren, dan maakt u samen met de dierenarts een afspraak wanneer de ingreep plaatst zal vinden. Houdt u er wel rekening mee dat het een ingreep is waarbij uw maatje onder narcose gaat en dat een goede nabehandeling noodzakelijk is,  wat toch enige tijd in beslag neemt.

Op de afgesproken datum brengt u haar bij de dierenarts. Mocht het zo zijn dat zij zenuwachtig is dan kunt u in samenspraak met de dierenarts afspreken aanwezig te zijn tot uw hond onder narcose gaat.

Voordat de dierenarts het narcosemiddel toe gaat dienen voert de dierenarts eerst het pre-anestetisch onderzoek toe. Hierbij luistert de dierenarts
goed naar het hart en de longen. Wanneer dit allemaal goed is wordt de narcose toegediend.

Als uw hond goed slaapt wordt er een pijnstillende injectie en een antibiotica toegediend.

Het dier krijgt een tube in de keel waardoor hij tijdens de operatie zal ademen en waardoor hij zonodig narcose krijgt toegediend. Ook wordt de bewakingsapparatuur aangesloten zodat uw maatje tijdens de operatie goed in de gaten gehouden kan worden.

Daarna wordt het operatiegebied, de buik, geschoren, gewassen en gedesinfecteerd zodat de kans op een ontsteking na de operatie nihil is.

Uw hond wordt met een steriele doek afgedekt en licht nu klaar voor de operatie.

Er wordt een snede gemaakt in de huid waardoor de buikholte geopend word. De dierenarts gaat op zoek naar de eileiders. Vaak liggen die verborgen onder de andere organen. Het is per dierenarts verschillend of ze alleen de eileiders of ook de baarmoeder gaan verwijderen. Als de dierenarts de eileider heeft gevonden worden ze afgebonden met een zelfoplosbare hechtdraad en knipt de eileider door. Dit doet de dierenarts bij beide eileiders. Daarna bindt de dierenarts of boven of onder de
ilany.jpg
baarmoeder de verbinding en bloedvaten af en knipt de verbinding door. De sterilisatie is nu uitgevoerd. Voordat de dierenarts de huid dichthecht wordt er eerst goed gecontroleerd of de uiteinden, ook wel stompjes genoemd, van de bloedvaten niet bloeden waardoor er inwendige bloedingen kunnen ontstaan. Vooral bij een sterilisatie kan het voorkomen dat de uiteinden gaan bloeden doordat het een sterk doorbloed gebied is.

Daarna wordt de huid in 3 lagen gehecht. De spierwand, de onderwand en de huid.

Uw maatje wordt na de uitslaapkamer gebracht waar hij rustig uit de narcose kan bijkomen.

Als uw hond goed bij is uit de narcose kunt u hem weer komen halen.

De eerste dagen na de operatie wordt geadviseerd uw teefje niet te laten springen doordat er een openwond is gemaakt waarbij de hechtingen los kunnen springen. Ook zal u voor de eerste dagen een antibioticakuur en pijnstillers van de dierenarts meekrijgen. Deze kuur moet u volledig afgemaakt worden.

Nieuwste techniek in de diergeneeskunde 

Ook binnen de dierengeneeskunde worden er steeds nieuwe technieken ontwikkeld. Zo wordt de nieuwste techniek voor het steriliseren sinds kort toegepast. Het Laparoscopisch steriliseren. Deze techniek kun je vergelijken met een kijkoperatie. Doormiddel van 3 kleine sneetjes van 5 cm in de huid worden 3 holle naalden met een beschermkapje in de buikholte geplaatst. Doormiddel van CO2 wordt de buikholte iets opgeblazen zodat er werkruimte wordt gecreëerd. Er wordt door een van de holle naalden een camera in de buikholte geplaatst zodat er op een groot scherm meegekeken kan worden hoe de handelingen in de buik worden gedaan. Doormiddel van grijptangetjes en een schroeitangetje worden de eileider en de baarmoeder verwijderd. Deze handelingen worden allemaal van buiten de buikholte gedaan.

Het voordeel van Laparoscopisch steriliseren is dat je veel kleinere wondjes hebt en de ingreep is minder pijnlijk voor de hond. Ook is er veel minder wondzwelling en is de operatie sneller klaar.

Als laatste willen wij er nog even de nadruk opleggen dat alles wat hierboven beschreven staat niet specifiek rasgebonden is maar in het algemeen.
copyright © Tibetaanse Terrier Nieuws Site
88.gif
chirurg annimatie.gif
Over een castratie of sterilisatie van de hond wordt door veel mensen erg licht gedacht. Vaak wordt gedacht dat het een normale ingreep is. Toch is het een ingreep met vele ogen en haken. De dierenarts zal dan ook goed met u vooraf de voor- en nadelen doorspreken om alle komende veranderingen helder in beeld te krijgen.

Wat is het verschil tussen sterilisatie en castratie?
Het woord sterilisatie komt eigenlijk uit de humane geneeskunde en wordt in de dierengeneeskunde vaak foutief gebruikt. Steriliseren houdt in dat de eileiders of zaadleiders afgebonden worden waarbij de baarmoeder of teelballen behouden blijven. Dit heeft als doel onvruchtbaarheid, oftewel steriliteit te bewerkstelligen. Echter wordt er bij honden vaak een castratie uitgevoerd waarbij de eierstokken of teelballen verwijderd worden. Hierbij is de hond niet alleen steriel geworden maar ook wordt de gehele productie van geslachtshormonen stil gelegd.

Toch wordt in de dierengeneeskunde de term castratie en sterilisatie gebruikt waarbij ze de ingreep voor een reu de castratie noemen en bij de teef de ingreep sterilisatie.

Bij de sterilisatie van de teef wordt er nog onderscheidt gemaakt tussen het alleen verwijderen van de eierstokken, ook wel Ovarioectomie genoemd en het verwijderen van de eierstokken en de baarmoeder, ook wel Ovariohysterectomie genoemd.

Castratie
Een reu kan vanaf 6 maanden gecastreerd worden. De reu is dan al een heel eind op weg in zijn ontwikkeling en heeft veelal nog maar weinig last gehad van zijn hormonen.

Een aantal redenen om uw reu te laten castreren zijn:
* Een voorhuidontsteking die steeds weer terugkomt.
* Reuen kunnen zichzelf aan leren om op mensen of voorwerpen te rijden.
* Sommige reuen zijn niet te houden wanneer er een loopse teef in de buurt is.
* Sommige reuen zijn erg dominant tegenover andere honden.
* Prostaatproblemen.
Laparoscopisch steriliseren