Sterilisatie en castratie van
uw
Tibetaanse Terrier.....
 |
 |
 |
Wat zijn de voordelen en nadelen van
de castratie:
Een castratie geeft niet 100 % de
garantie dat uw reu na de ingreep minder dominant of hyperseksueel zal
zijn. Wel is bewezen dat reuen over het algemeen rustiger worden na de
ingreep. Echter reuen die voor de ingreep wat onzeker zijn kunnen na de
ingreep in het ergste geval angstbijters worden. Bespreek dit vooraf goed
met uw dierenarts.
Ook kan de overmatige uitvloeiing
uit de voorhuid na de castratie stukken verminderen. ( Dit zal geen reden
voor de dierenarts zijn om uw reu te castreren.)
Een andere reden om uw reu te laten
castreren is wanneer er prostaatproblemen zijn bij uw hond, of wanneer er
teelbaltumoren bij uw hond zijn gevonden.
Denkt u er echter wel om wanneer u
uw hond heeft later castreren dat u hem minder eten geeft want een
gecastreerde reu zet voer makkelijker om in vet waardoor hij sneller last
zal hebben van overgewicht.
Wat wordt er gedaan bij een
castratie:
Als u samen met uw dierenarts
besloten heeft dat het beter is om uw reu te laten castreren, dan maakt u
samen met de dierenarts een afspraak wanneer de ingreep plaatst zal
vinden. Houdt u er wel rekening mee dat het een ingreep is waarbij uw
maatje onder narcose gaat en dat een goede nabehandeling noodzakelijk is,
wat toch enige tijd in beslag neemt.
Op de afgesproken datum brengt u uw
hond ‘s ochtends bij de dierenarts. Mocht het zo zijn dat uw dier
zenuwachtig is dan kunt u in samenspraak met de dierenarts afspreken
aanwezig te zijn tot uw hond onder narcose gaat.
Voordat de dierenarts het
narcosemiddel toe gaat dienen voert de dierenarts eerst het
pre-anestetisch onderzoek toe. Hierbij luistert de dierenarts goed naar
het hart en de longen. Wanneer dit allemaal goed is wordt de narcose
toegediend.
Als uw hond goed slaapt wordt er een
pijnstillende injectie en een antibiotica toegediend.
Het dier krijgt een tube in de keel
waardoor hij tijdens de operatie zal ademen en waardoor hij zonodig
narcose krijgt toegediend. Ook wordt de bewakingsapparatuur aangesloten
zodat uw maatje tijdens de operatie goed in de gaten gehouden kan worden.
Daarna wordt het operatiegebied
geschoren, gewassen en gedesinfecteerd zodat de kans op een ontsteking na
de operatie nihil is.
Uw hond wordt met een steriele doek
afgedekt en licht nu klaar voor de operatie.
Er wordt een snede gemaakt in de
huid. Daarna word de balzak, ook wel Tunica ingesneden en wordt de
testikel uit de balzak gehaald. De zaadstreng, ook wel Ductus
Deferens genoemd en de
bloedvaten worden afgebonden en doorgeknipt. De testikel kan nu verwijderd
worden.
 |
||
Dit alles wordt ook met de tweede
bal gedaan. Voordat de dierenarts de huid dichthecht wordt er eerst goed
gecontroleerd of de uiteinden, ook wel stompjes genoemd, van de bloedvaten
niet bloeden waardoor er inwendige bloedingen kunnen ontstaan.
Daarna wordt de onderhuid dicht
gehecht, waarna de opperhuid volgt.
Uw hond wordt na de uitslaapkamer
gebracht waar hij rustig uit de narcose kan bijkomen.
Als uw hond goed bij is uit de
narcose kunt u hem weer komen halen.
De eerste dagen na de operatie wordt
geadviseerd uw huisdier niet te laten springen doordat er een openwond is
gemaakt waarbij de hechtingen los kunnen springen. Ook zal u voor de
eerste dagen een antibioticakuur en pijnstillers van de dierenarts
meekrijgen. Deze kuur moet u volledig afgemaakt worden.
Normaal zullen erbij een reu tussen
de achtste en zestiende levensweek de testikels indalen maar het komt ook
voor dat erbij een reutje maar een of zelfs geen testikels indalen.
Als er geen testikels indalen dan
wordt dat ook wel Cryptorchisme. Dit wil niet zeggen dat er geen testikels aanwezig zijn.
Vaak bevinden deze testikels zich nog in de buik. Maar doordat zaadcellen
alleen bij een vrij lage tempratuur worden geproduceerd, en de tempratuur
in de buikholte vaak te hoog is, zijn deze honden vaak steriel.
Als er een testikel in het scrotum,
oftewel balzak, zit en de tweede ontbreekt dan noemen we dat Monochrisme. Dit houdt ook in
dat er een testikel zich in de buikholte kan bevinden. Dit houdt niet
altijd in dat deze reuen steriel zijn.
Als er zich een testikel in de
buikholte bevindt dan is er een vergrote kans dan er zich tumoren gaan
vormen in deze testikel. Het advies is dan ook om deze reuen te laten
castreren. De ingreep voor deze reuen is groter dan bij een “normale”
castratie doordat de buikholte geopend moet worden om de bal op te zoeken.
Steriliseren
Zoals eerder genoemd zijn er twee
manieren van steriliseren. Bij Ovarioectomie
worden alleen de eileiders verwijderd en bij
Ovariohusterectomie worden zowel de eileiders als de baarmoeder verwijderd.
In beide gevallen wordt er een inbreuk gedaan in de hormoonhuishouden. Als
de baarmoeder gezond is dan zal de dierenarts besluiten alleen de
eileiders te verwijderen. Echter als de baarmoeder er onnatuurlijk
uitziet, wat vaak het geval is bij oudere honden, zal de dierenarts ervoor
kiezen om zowel de eileiders als de baarmoeder te verwijderen.
Over de leeftijd van het
steriliseren zijn de meningen erg verdeeld. Bij sommige praktijken kiest
de dierenarts ervoor om een sterilisatie al voor de eerste loopsheid uit
te voeren. In de Verenigde Staten is het gebruikelijk om de sterilisatie
uit te voeren voor de eerste loopsheid. De dierenbescherming heeft deze
regel daar ingevoerd omdat men daar met een enorme overpopulatie te maken
heeft. Echter heeft de sterilisatie voor de eerste loopsheid ook een
verhoogde kans op nadelen zoals gewichtstoename, incontinentie, minder
ontwikkelde karakterstructuur, minder ontwikkeld geslachtsapparaat en
minder ontwikkelde groei.
Door vroegtijdig ingrijpen,
uiterlijk voor de vierde loopsheid, heb je wel minder kans op de
ontwikkeling van kwaadaardige tumoren in de melkklieren. Dit zijn kleine
knobbeltjes die zich in het melkklierpakket rond de tepels gaan nestelen
en die kunnen uitgroeien tot enorme tumoren wanneer er niet vroegtijdig
wordt ingegrepen.
Bij de meeste praktijken wordt de
sterilisatie uitgevoerd 2 tot 3 maanden na de eerste loopsheid.
 |
 |
 |
Wat zijn de voor en nadelen van een
sterilisatie:
Er zijn heel wat voor maar ook
nadelen aan het steriliseren van uw huisdier. Hieronder zijn ze voor u op
een rijtje gezet.
Voordelen:
* Niet meer loops worden.
* Na de sterilisatie zal uw hond
niet meer loops worden. Vele eigenaren zien de loopsheid van de hond als
een lastig iets. De uitvloeiing en opdringerige honden bij het
uitlaten zijn de meest
voorkomende lastigheidaspecten. Loopsheid kan preventief worden behandeld
doormiddel van een anti-loopsheid injectie maar deze wordt voor
langdurig gebruik
afgeraden doordat het een aantal nadelige bijwerkingen met zich meedraagt.
* Verlaagd risico van tumoren aan
het melkklierpakket
* Als de sterilisatie voor de vierde
loopsheid wordt uitgevoerd dan is er een kleinere kans op kwaadaardige
melkkliertumoren.
* Voorkomen van
baarmoederontsteking. Onder invloed van progesteron, wat na elke eisprong
(Ovulatie) geproduceerd wordt door de eierstokken kan het
baarmoederslijmvlies
zich gaan verdikken en zich tot cysten gaan vormen. Als het slijmvlies
gaat ontsteken ontstaat er een baarmoederontsteking. Dit kan een zeer
gevaarlijke situatie
voor de teef opleveren vooral als het een gesloten baarmoederontsteking
is. Dit houdt in dat de baarmoeder gesloten blijft waardoor het pus niet
weg kan komen. In het
ergste geval kan een baarmoederontsteking, ook wel Pyometra genoemd dodelijk zijn
voor uw hond. Als een hond een baarmoederontsteking
heeft dan wordt er
eigenlijk altijd door de dierenarts ingegrepen en wordt de baarmoeder en
eierstokken verwijderd. De kans op een baarmoederontsteking wordt groter
naarmate de teef vaker
loops is geweest door de vorming van progesteron.
* Voorkomen van suikerziekte. Het
geslachtshormoon progesteron kan het lichaam ongevoelig maken voor
insuline. Hierdoor hebben teven die niet gesteriliseerd zijn
een verhoogde kans om
suikerziekte te krijgen.
* Schijndracht. Schijndracht komt in
de natuur zeer veel voor maar voor onze huishond is het zowel voor baas
als hond een vervelend fenomeen. Als een hond
regelmatig
schijndrachtig is, is er een verhoogde kans op melkkliertumoren.
Nadelen:
* Onomkeerbaar. Dit wil zeggen
dat als eenmaal de ingreep is uitgevoerd dat het niet meer terug te
draaien is.
* Gewichtstoename. Na de
sterilisatie is de kans groot dat uw teefje last krijgt van overgewicht.
De gewichtstoename wordt vooral veroorzaakt door een verlaagde
werking van de
schildklier. Een aangepast voerpatroon zal na de sterilisatie dan ook
genoodzaakt zijn. Door gewichtstoename zal uw hond sneller last hebben van
artrose,
huidklachten enz.
* Urine-incontinentie. Bij
ongeveer 10 tot 20 % van de gesteriliseerde teven zal incontinentie
optreden. Dit heeft te maken met de hormoonhuishouden. Vooral teefjes
die voor de eerste
loopsheid worden gesteriliseerd hebben een verhoogde kans op
incontinentie. Ook rassen met een gecoupeerde staart hebben een verhoogde
kans op
incontinente na de sterilisatie. Incontinentie is over het algemeen goed
te behandelen echter zal deze behandeling wel levenslang zijn.
* Verandering van de
vachtstructuur. Vooral bij langharige honden zal na de sterilisatie een
verandering in de vachtstructuur voorkomen. De vacht wordt dikker,
krulleriger,
moeilijker te onderhouden en vaak een ongeremde verharing het gehele jaar
door.
* Verandering van het gedrag.
Geslachtshormonen hebben een grote invloed op het gedrag van uw hond. Zo
zie je vaak dat na de sterilisatie het gedrag veranderd.
Er kan sloomheid,
lusteloosheid, onzekerheid of agressie optreden. Ook kan er een
verschuiving plaatsvinden in de roedel.
* Bewegingsstoornis.
Overgewicht kan leiden tot ontwikkeling van artrose. Maar geslachthormonen
hebben ook een grote invloed op de botontwikkeling. Daarom zie
je vaak bij vroeg
gesteriliseerde teven dat de groei en ontwikkeling achterblijft.
Wat wordt er gedaan bij een
sterilisatie:
Als u samen met uw dierenarts
besloten heeft dat het beter is om uw teefje te laten steriliseren, dan
maakt u samen met de dierenarts een afspraak wanneer de ingreep plaatst
zal vinden. Houdt u er wel rekening mee dat het een ingreep is waarbij uw
maatje onder narcose gaat en dat een goede nabehandeling noodzakelijk is,
wat toch enige tijd in beslag neemt.
Op de afgesproken datum brengt u
haar bij de dierenarts. Mocht het zo zijn dat zij zenuwachtig is dan kunt
u in samenspraak met de dierenarts afspreken aanwezig te zijn tot uw hond
onder narcose gaat.
Voordat de dierenarts het
narcosemiddel toe gaat dienen voert de dierenarts eerst het
pre-anestetisch onderzoek toe. Hierbij luistert de dierenarts
goed naar het hart en de longen.
Wanneer dit allemaal goed is wordt de narcose toegediend.
Als uw hond goed slaapt wordt er een
pijnstillende injectie en een antibiotica toegediend.
Het dier krijgt een tube in de keel
waardoor hij tijdens de operatie zal ademen en waardoor hij zonodig
narcose krijgt toegediend. Ook wordt de bewakingsapparatuur aangesloten
zodat uw maatje tijdens de operatie goed in de gaten gehouden kan worden.
Daarna wordt het operatiegebied, de
buik, geschoren, gewassen en gedesinfecteerd zodat de kans op een
ontsteking na de operatie nihil is.
Uw hond wordt met een steriele doek
afgedekt en licht nu klaar voor de operatie.
Er wordt een snede gemaakt in de
huid waardoor de buikholte geopend word. De dierenarts gaat op zoek naar
de eileiders. Vaak liggen die verborgen onder de andere organen. Het is
per dierenarts verschillend of ze alleen de eileiders of ook de baarmoeder
gaan verwijderen. Als de dierenarts de eileider heeft gevonden worden ze
afgebonden met een zelfoplosbare hechtdraad en knipt de eileider door. Dit
doet de dierenarts bij beide eileiders. Daarna bindt de dierenarts of
boven of onder de
baarmoeder de verbinding en bloedvaten af en knipt de
verbinding door. De sterilisatie is nu uitgevoerd. Voordat de dierenarts
de huid dichthecht wordt er eerst goed gecontroleerd of de uiteinden, ook
wel stompjes genoemd, van de bloedvaten niet bloeden waardoor er inwendige
bloedingen kunnen ontstaan. Vooral bij een sterilisatie kan het voorkomen
dat de uiteinden gaan bloeden doordat het een sterk doorbloed gebied is.
 |
||
Daarna wordt de huid in 3 lagen
gehecht. De spierwand, de onderwand en de huid.
Uw maatje wordt na de uitslaapkamer
gebracht waar hij rustig uit de narcose kan bijkomen.
Als uw hond goed bij is uit de
narcose kunt u hem weer komen halen.
De eerste dagen na de operatie wordt
geadviseerd uw teefje niet te laten springen doordat er een openwond is
gemaakt waarbij de hechtingen los kunnen springen. Ook zal u voor de
eerste dagen een antibioticakuur en pijnstillers van de dierenarts
meekrijgen. Deze kuur moet u volledig afgemaakt worden.
Nieuwste techniek in de
diergeneeskunde
Ook binnen de dierengeneeskunde
worden er steeds nieuwe technieken ontwikkeld. Zo wordt de nieuwste
techniek voor het steriliseren sinds kort toegepast. Het Laparoscopisch steriliseren. Deze
techniek kun je vergelijken met een kijkoperatie. Doormiddel van 3 kleine
sneetjes van 5 cm in de huid worden 3 holle naalden met een beschermkapje
in de buikholte geplaatst. Doormiddel van CO2 wordt de buikholte iets
opgeblazen zodat er werkruimte wordt gecreëerd. Er wordt door een van de
holle naalden een camera in de buikholte geplaatst zodat er op een groot
scherm meegekeken kan worden hoe de handelingen in de buik worden gedaan.
Doormiddel van grijptangetjes en een schroeitangetje worden de eileider en
de baarmoeder verwijderd. Deze handelingen worden allemaal van buiten de
buikholte gedaan.
Het voordeel van Laparoscopisch
steriliseren is dat je veel kleinere wondjes hebt en de ingreep is minder
pijnlijk voor de hond. Ook is er veel minder wondzwelling en is de
operatie sneller klaar.
Als laatste willen wij er nog even
de nadruk opleggen dat alles wat hierboven beschreven staat niet specifiek
rasgebonden is maar in het algemeen.
 |
 |
 |
copyright © Tibetaanse Terrier Nieuws
Site
