Uw Tibetaan mee in
de auto ....
Copyright © Tibetaanse Terrier Ras en Pupinformatie
 
Menige Tibetaanse Terrier gaat graag mee in de auto, want waar de baas naar toegaat, gaan ze graag mee. Toch kan het gebeuren dat uw viervoeter zich niet op zijn gemak voelt in de auto en onrustig is, gaat kwijlen, janken of ontzettend hijgen. Dit is natuurlijk vervelend voor de baas maar ook voor de hond zelf. Leer daarom uw pupje al op een jonge leeftijd aan de auto en eventueel aan het openbaar vervoer.
                                                                               









Voorkomen is beter dan genezen
Als de pup het nest mag verlaten wordt hij door zijn nieuwe baasjes opgehaald en hier begint al zijn eerste auto-rit en voor sommige best een lange daar niet altijd de fokker bij u om de hoek woont. Het beste is natuurlijk om te voorkomen dat een pup de autorit naar huis als angstig ervaart. Ten eerste mag de pup een aantal uren van te voren niet gegeten hebben, een goede fokker houdt hier ook rekening mee.  Verder moet iemand als chauffeur optreden, terwijl een ander zich met de pup bezig kan houden. Het verdient de voorkeur de pup op de grond naast of tussen de voeten te plaatsen, zodat deze in ieder geval niet verward wordt door het voorbijschietende landschap. Een jonge hond kan ook rustiger zijn als hij op een doek of iets dergelijks kan liggen waar de geur van het nest in zit. Onderweg kan de pup worden afgeleid met een bal of een ander
chengsari.jpg
speeltje. Zo kunnen speelbeesten met piepertjes erin worden gebruikt, want behalve visueel worden de pups dan tevens door geluid afgeleid. Het is aan te bevelen toch voor de zekerheid bijvoorbeeld een krant of keukenrol mee te nemen, dat ruimt wat gemakkelijker mocht er toch nog onverhoopt gebraakt worden. Heeft de pup tijdens deze eerste rit inderdaad toch gebraakt ondanks al deze maatregelen, dan moet de volgende autorit wat korter zijn met een zeer positief eindpunt, bijvoorbeeld een wandeling met andere honden. Zorg dat de pup de auto gaat associŽren met leuke uitstapjes, zoals het park of de bossen. Blijkt de pup ook daarna nog ernstig onder de indruk te zijn van de autorit en angstig te reageren dan zal het langzamer opgebouwd moeten worden.

Dat mensen de puppy in bench of doos plaatsen heeft toch een goede reden. De puppy heeft dan geen mogelijkheid om ijdens de rit bij de bestuurder te komen. Dit moet men zien te voorkomen, ook als de hond groter is. Verder moet je ook opletten bij het uitstappen, als de hond los in de auto zit, dat de hond niet plotseling uit de auto de weg opspringt. Hierdoor kunnen levensgevaarlijke situaties ontstaan. Men kan dit gemakkelijk voorkomen door de hond te leren dat hij in de auto moet wachten tot hij een commando krijgt. De baas moet de gelegenheid krijgen om de riem van de hond te kunnen vastpakken. Een jonge hond moet geholpen worden om in de auto te stappen omdat hij nog moet leren in de auto te springen.Wat nog belangrijker is, help je hond met uitstappen. Uitstappen of beter gezegd uit de auto springen doen zij al vrij snel, maar omdat zij ongecontroleerd springen kunnen zij verkeerd terecht komen en een verstuiking oplopen. In het ergste geval kunnen zij blijvend letsel oplopen aan de rug of heupen.

Auto-training
De hond dient daarbij het liefst ongeveer 6 uur voor vertrek geen eten meer te krijgen.
Iemand rijdt de auto terwijl een ander de hond afleidt met allerlei spelletjes. De eerste rit moet niet langer worden gemaakt dan een paar honderd meter. De afstand moet dusdanig zijn dat de hond net niet angstig wordt. Bij terugkomst moet er een beloning wachten, een zeer speciaal spelletje of een erg lekker tussendoortje, in ieder geval iets wat de hond erg leuk of lekker vindt. Langzamerhand kunnen daarna de afstand en de snelheid van de rit worden vergroot, er altijd voor zorgend dat de hond net niet angstig en daarmee misselijk wordt. Dit laatste is erg belangrijk, zou er namelijk onverwacht toch weer iets naars gebeuren, dan moet weer worden teruggegaan naar het punt waar het nog net goed ging. Wees geduldig en rij rustig om horten en stoten te voorkomen, wat wagenziekte bij uw hond kan veroorzaken. Neem  uw hond niet enkel en alleen mee in de auto naar de dierenarts of voor lange autoritten. Dit kunnen vervelende ervaringen zijn die uw hond zal associŽren met de auto.

Wagenziekte
Het kan gebeuren bij zeer jonge hondjes, dat zij tijdens de auto-rit erg onzeker zijn, waardoor zij sneller last hebben van wagenziekte. Plaats daarom de pup zo laag mogelijk bij de grond van de auto. Eventueel kunt u
reistabletjes gebruiken. Deze zijn verkrijgbaar bij uw dierenarts of bij de betere dierenspeciaalzaak, lees goed de bijsluiter en let wel op de dosering, daar de pup natuurlijk nog niet zoveel weegt. Vaak groeit de pup naarmate hij ouder wordt er  snel overheen

Blijkt je hond toch echt wagenziek te blijven en verdwijnen die problemen niet naarmate hij ouder wordt, probeert u dan het volgende:
Om van wagenziekte af te komen, moet je je hond leren dat een auto leuk is. Geef daarom je hond te eten in de stilstaande auto. Dwing hem nergens toe! Als hij z'n eten niet in de auto wil, voer hem dan in de buurt van de auto. Lukt dat, dan schuif je z'n etensbak elke dag een stukje dichterbij. Pas als je hond in een stilstaande auto eet en zich ontspant, kun je een kort ritje maken. Is hij toch weer wagenziek, blijf dan met je hond in de auto tot hij ontspant en niet meer misselijk is.

Is je hond eenmaal gewend aan de auto, reis dan niet langer dan twee uur. Ook voor je huisdier is autorijden vermoeiend! Loop af en toe een stukje, maar hou je hond wel aan een lange lijn. Vooral in een vreemde omgeving, dicht langs de snelweg. Geef hem vůůr een lange autorit geen grote maaltijd, maar verdeel zijn voer en water in kleine porties over de reistijd.
whisky-copy.jpg

Veilig onderweg, zowel voor u als uw Tibetaanse Terrier
Zelf doe je wel een gordel om, waarom je hond dan niet?
Wist je dat een hond die niet vast zit een aanrijding met een snelheid van 50 km per uur bijna nooit overleeft? En dat een hond van zoín twaalf kilo bij die snelheid een dodelijk projectiel wordt van 300 kilo. Je moet er niet aan denken, maar de risicoís zijn enorm.

Bij een botsing knalt een hond door de voorruit of klapt tegen een autorek of stoel aan. Het gevolg: een zwaargewonde hond die ook jou en de medepassagiers in gevaar brengt. Hoewel je zelf wel goed ingesnoerd zit, kan zoín ongeluk toch nog ernstige gevolgen hebben.


En een kooi dan?
Een kooi(bench) is niet altijd veilig.  Een kooi zal de hond in ieder geval niet beschermen bij een ongeval en de vraag is of het sowieso wel veilig is voor de bestuurder en/of passagiers om een kooi in de auto te gebruiken. Gebruikt u een kooi dan moet u er altijd voor zorgen dat deze stabiel en vast staat.

De voordelen van een hondengordel:

* De hondengordel is ontwikkeld in samenwerking met dierenartsen.
* Ontworpen zodat het niet de nek kan beschadigen of wurgen.
* Is in iedere auto te bevestigen aan de autogordel, en op verschillende lengtes in te stellen,  zodat u zelf kunt bepalen
  hoe strak of los de hond vastzit.
* De hondengordel is ook zeer geschikt om mee te wandelen en om mee af te richten. Aan het harnas zit een riem zodat
  je direkt vanuit de auto kunt gaan wandelen met de hond.
* Beschikbaar in verschillende maten. Dus voor iedere hond een goed passend en dus veilig harnas.

Hoe meet ik de maat van een hondengordel?
Meet met een flexibel meetlint de omvang van de ribbenkast van je hond op het grootste punt, (dat is net achter de voorpoten) terwijl de hond staat. Leg het meetlint vrij strak om je hond zodat er nog een vinger tussen kan. Twee vingers ertussen is teveel ruimte!

Bij de betere dierenspeciaalzaak zijn autigordels voor uw hond verkrijgbaar.
Denkt u eraan als u reist dat in Duitsland, de hondengordel verplicht is!!!

Zorg altijd voor uw eigen veiligheid en dat van uw Tibetaantje en laat hem
de auto-rit als jonge hond met plezier ervaren, dit hoort u bij zijn socialisatie
voor zijn latere leven.                                                                   
auto.gif
fendorauto.jpg
DSC03793.jpg