Meer dan 17 jaar geleden, in de mei 1990, was ik voor de eerste keer op een hondententoonstelling. Een grote show voor alle rassen in Berlijn, daar heb ik mijn eerste Tibetaanse Terrier teefje "Babsi vom Silcherhof" in de openklas geshowd. Zij was niet getraind en zelf was ik ook heel onervaren en vanzelfsprekend zag dat er wat komisch uit. We werden 3e van 3 honden in deze klas. Babsi kreeg de kwalificatie "Uitmuntend", wat de hoogste kwalificatie is wat je op de show kan krijgen. Als prijs kregen we een gouden medaille!! We waren heel trots en gelukkig en Babsi heeft haar medaille de hele dag gedragen, tot en met het rondslenteren in de hoofstad.

Ook al hadden we die dag niet gewonnen, de atmosfeer op de tentoonstelling en de spanning tijdens het keuren had me erg aangetrokken. Ik wilde zeker weer naar een tentoonstelling gaan en meedoen. Dit heb ik dan ook gedaan met Babsi's dochter Andscha, een teefje uit ons eerste nestje. Ik heb de kleine als pup en jonge hond getraind, zodat ze leerde stil op de tafel te staan, haar tandjes te laten zien en zonder trekken netjes aan de lijn te lopen. Perfect voorbereid startte ik met Andscha aan de tentoonstellingen. Wij hebben zeer mooie berichten gekregen, wij zijn waarschijnlijk ook af en toe geplaatst, maar gewonnen hebben we niet. In begin begreep ik het niet, ik had toch eigenlijk een mooie Tibetaanse Terrier aan de lijn!! Waar kan het dan aan liggen? Die gedachte gaf me geen rust....

De heer Bracksieck, die toentertijd de voorzitter was van onze Tibetaanse Club (KTR) had dat wel door, hij nam mij apart, en probeerde me uit te leggen, waar hij als rasspecialist bij het keuren op lette,en wat een hond brengen moest om werkelijk een tophond in het ras te zijn. Dat betekende om als eerste de rasstandaard van de Tibetaanse Terrier uit te pluizen en alle andere Tibetaantjes van andere exposanten en fokkers te betasten, om niet alleen de bouw in theorie te leren kennen maar ook in de praktijk. Het is zeer belangrijk om als voorbeeld de bouwconstructie samen te brengen met het gangwerk.

Ik verzamelde alle moed en vroeg andere exposanten langs de ring, of ik hun honden mocht betasten en liet me hierbij door ervaren fokkers uitleggen, wat het verschil was tussen een steile schouder en een goed terug gelegen schouder, wat goede hoekingen waren in de achterhand, wat het verschil was tussen voorborst en borstdiepte, hoe ik kon herkennen of de ellebogen aan de borstkast korrekt aangelegd waren, hoe de typische hals -rugbelijning bij de Tibetaanse Terrier eruit ziet, en hoe ik de licht gewelfde lendenpartij kon herkennen. Als je veel honden betast kan je ook goed het onderscheid voelen tussen een compacte en krachtige bouw met goede sterke botten , in onderscheid met fijne botten en smal gebouwde honden met weinig substantie, wat niet tot de standaard hoort.

Natuurlijk heb ik ook bij de professionals over de schouder mee gekeken, hoe de haren van de Tibetaanse Terrier verzorgd waren en wat zij deden tot vlak voordat zij de ring in gingen. Helaas moet ik hier ook bij zeggen dat eigenaren van overdreven getrimde Tibetanen op de tentoonstelling vergeten dat het niet alleen een trimwedstrijd is. Natuurlijk wil ik ook een zo goed mogelijk verzorgde hond in de ring uitbrengen, maar een in model gesneden, geknipte Tibetaanse Terrier zeker niet. Dit hoort en past tot op de dag van vandaag niet in mijn beeld van een robuust en oorspronkelijk ras uit Tibet. Laat je ook niet verleiden door te veel haarstyling, maar ben er ook niet te nalatend mee. Een niet verzorgde hond met afgebroken, droge en smoezelige haren hoort niet in de showring thuis. De beoordeling voor het totaalbeeld van je hond lijdt hieronder.

Als keurmeester kan ik niet beoordelen, hoe de hond eruit moet zien, ik moet hem zo beoordelen, hoe hij er op de dag dat hij in de ring gepresenteerd wordt uitziet. Met de woorden "In prima tentoonstelling conditie uitgebracht" beschrijven we een hond, die zich gelaten en rustig in de ring gedraagt, daarbij fit en goed gespierd is en daarbij een natuurlijke schone en goed verzorgde vacht heeft.

Ik moet ook toegeven, dat ik ook moest leren, dat het niet voldoende was als mijn hond stilstaat en vrij aan de lijn loopt. Je moet je hond in stand op de tafel bij de keurmeester presenteren, en zo ook, als je hond uitstraling toont en door zijn verschijning een blikvanger wordt.

Stel je voor, twee gelijke goed uitziende dames in gangwerk. De ene beweegt zeer natuurlijk en zelfverzekerd, met een rechte bovenbelijning, spanning in de rug, licht opgeheven hoofd. Ze beweegt zich niet te snel, maar ook niet te langzaam, haar passen zijn zeer harmonisch en met gratie. De andere laat haar schouders hangen, haar belijning is slap en haar beweging wordt traag en die arme laat zich hangen.

Wat denkt u? Krijgen beiden van de keurmeester dezelfde beoordeling? Of wordt de ene kandidaat toch beter afgeschilderd dan de andere???

Bij onze honden is dat zeer belangrijk. U moet leren, uw hond van zijn beste kant te presenteren. Wanneer hij recht vooruit loopt, dan zal hij in de voorhand recht gaan en niet de benen kruisen of doorbuigen. Wanneer hij een elegante halsbelijning heeft, kan je dat alleen zien, als hij alert is en de kop naar boven houdt, zo heeft hij de juiste uitstraling en blik. Zo'n belijning heeft u zeker bij uw hond gezien als hij buiten vrij rond loopt.

Daarbij is zijn gehele lichaam aangespannen, de rugbelijning vast en gelijk, niets uitgerekt of doorhangend, en de achterhand is licht naar achter geplaatst. Bekijk je hond elke dag, wanneer hij speelt en zich beweegt. Rommelt hij wat rond en besnuffeld hij elke grasspriet, droomt hij bij lopen of heeft hij wat "in het vizier". Zijn belijning en zijn beweging zal bij elke situatie verschillend zijn, soms sloom en langzaam met kleine passen, soms gespannen en gemotiveerd met grote krachtvolle passen, of dat hij wil zeggen: "Hier ben ik en wil de wereld in vogelvlucht veroveren".

Probeert u dit dan in de showring om te zetten. Sommige hondenclubs geven speciale ringtraining. Is dit bij u in de buurt ook het geval, maak hier dan altijd gebruik van. Of vraag ervaren exposanten, of ze u kunnen helpen met de training. Zo kunnen fouten in stand gecorrigeerd worden en je kan tezamen bespreken in welk tempo uw hond het beste zijn gangwerk laat zien.

Voor mij is het gangwerk het belangrijkste criterium bij het keuren. Een gewiekste handler kan zijn hond super in stand zetten, met de lange haren van onze Tibetaanse Terrier kan je kleine fouten in de bouw makkelijk verdoezelen. Dat kan er heel indrukwekkend uitzien. Maar geldt dit ook in de beweging, wat je in stand hebt gezien. Het gangwerk van de Tibetaanse Terrier is krachtig en beerachtig met grote reikwijdte in de voorhand en een goede stuwing in de achterhand. Hij ontwikkelt zich in de beweging een taktiek en houdt deze gelijkmatig voor een lange tijd, zonder terug te vallen in kracht. Korte passen, snel en weinig krachtig is niet korrekt. Sommige handlers proberen zwakheden in het gangwerk van hun hond te verbergen, door met de hond in snel tempo door de ring te rennen. Het eerste blik ziet het er indrukwekkend en showy uit, maar is voor ons ras a-typisch.

En hiermee kom ik tot het belangrijkste punt: RASTYPISCH. Daarbij staat rastypisch niet alleen voor een rastypische hoofduitdrukking, wat vaak aangenomen wordt. Mijn keurbericht begint daarmee ook, en dan wordt het rastypische totaalbeeld beschreven. Daarbij hoort een correct geproportioneerde body, een kadratisch silhouet, een compact en krachtige body, de grote platte voeten, de dubbele zichtbare vacht van een vast structuur en van voldoende volheid. De rastypische uitdruk van het hoofd is een belangrijk kenmerk van ons ras. Hier is voor mij ook geen compromis mogelijk. Als het rastype eenmaal verloren gaat, kan dat niet meer terug gehaald worden. Te lange en zwakke voorgezichten met smalle onderkaak en verloren onderkin, te weinig stop, te lang gestrekte hoofden en te smal geplaatste kleine ogen zijn fouten en vervalsen de enige rastypische uitdruk van onze Tibetaanse Terrier.

Maar nog even terug naar mij. Hoe is het verder gegaan met Andscha? Mijn vrienden in de fokkerij hebben altijd mijn vragen geduldig beantwoord en zo leerde ik meer en meer over de Tibetaanse Rassen. Met de teef "Torma -Jilong von Lu-Khang", en een zoon van Andscha "Che-ba skar von Jilong" had ik in 1993 zeer succesvolle honden. Ze waren voor mij het goede beeld van het ras en met hun heb ik ook geleerd mijn honden perfect voor te brengen. In 1994 kwamen hierbij ook nog de teven "Tarsangri Fea-Jilong" en uit zweden "Tzanh-Poh's E-la Pra-Mo". Ook deze waren zeer succesvol en zijn de grondleggers van mijn Tibetaanse Terrier kennel "von Jilong" . In 1995 ben ik aan de opleiding voor rasspecialiste voor de 4 Tibetaanse Rassen begonnen, welke ik in 1997 succesvol heb afgesloten. De Tibetaanse Terrier heb ik dan ook sindsdien, behalve in Duitsland ook in Zweden, Finland, Denemarken, Holland en dit jaar nog in de USA gekeurd.

Ik wens me zeer, dat de opkomende tendens in de verandering van het rastypische in onze Tibetaanse Terrier zich niet sterk doorzet en daarmee het totaalbeeld van onze Tibetaanse Terrier wezenlijk veranderd. Hier zijn ook de keurmeesters gevraagd, hier goed rekening mee te houden opdat het korrekte rastypische bewaard blijft. Modetrends en te sterke veranderingen mogen niet zomaar getolereerd worden en in de tentoonstelling gehonoreerd worden. Fokkers die lange tijd ervaring hebben, en die precies weten, welk rastype ze fokken willen, zullen ook zeker daarmee verder gaan, egaal welke honden in de ring voor hun geplaatst worden. Maar er zijn ook fokkers, die fokken wat succesvol is in de ring, hun overwinning is voor hun eer op hun fokwerk. Ook jonge fokkers met niet veel ervaring kunnen zo ook niet uitvinden, wat nu eigenlijk het oorspronkelijk correcte rastype is. Ze gaan ervan uit, dat de kampioenshonden de beste vertegenwoordigers van het ras zijn en oriënteren zich al snel naar de tentoonstellingsuitslagen. Fokkers, exposanten, raskeurmeesters en rasverenigingen moeten daarover hun verantwoording voor het ras dragen en er tezamen aan werken, niet alleen aan je persoonlijke succes denken maar juist aan de wonderbare Tibetaanse Terrier.

P.s. Hartelijk dank aan het redaktie-team van "de Tibetaanse Terrier Nieuws Site" voor de uitnodiging van dit artikel. Ze doen heel goed werk met hun inzet aan deze website, die zeer informatief en afwisselend is. Veel geluk voor de toekomst!

Angela Bruggemann (fokker & raskeurmeester)

e-mail:info@jilong.de

Homepage: http: //www.tatz-tatz.de