tibetaanse terrier - voedsel-allergie

Als je hond een enkele keer krabt hoeft u zich niet gelijk zorgen te maken.

Maar als blijkt dat hij blijft krabben, dit kunnen ze tot bloedens toe doen, dan is het toch verstandig om de oorzaak te gaan achterhalen. Want zoals weleens gezegd wordt jeuk is erger dan pijn...

En als u weet waarom hij of zij zo krabt dan is er tegenwoordig heel veel aan te doen.

Wat is een allergie?

Allergie is een ongewenste reactie van het afweerapparaat op lichaamsvreemde stoffen. Bij het eerste contact met deze stoffen reageert het immuunsysteem door antistoffen en afweercellen aan te maken. Bij een volgend contact met dezelfde stof bepaalt het lichaam of en hoe het moet reageren. Bij 5 tot 10% van de honden ontstaat een ernstige allergische reactie, in plaats van geen of een geringe reactie. Bij dit herhaalde contact met het zogenaamde allergeen reageert het afweerapparaat met de productie van stoffen, die leiden tot een ontstekingsreactie van de huid en het optreden van jeuk.

Wat is Voedselallergie?

Voedselallergie betekent overgevoelig zijn voor bepaalde stoffen in de dagelijkse voeding van uw huisdier. Een goed functionerend afweersysteem reageert niet op deze relatief onschuldige stoffen omdat ze geen schade aan het lichaam toebrengen. Een verstoord/verzwakt afweersysteem reageert daarentegen wel sterk op deze stoffen met alle gevolgen van dien.

In principe kan een voedselallergie op alle leeftijden voorkomen, maar ze lijkt vaker voor te komen bij jonge dieren. Het kan voorkomen dat een kat jeuk krijgt, terwijl het dier al jaren achtereen hetzelfde voer krijgt, een allergie wordt meestal langzaam opgebouwd. Omdat verschillende merken voeders vaak bestaan uit dezelfde basiscomponenten en eiwitbronnen, kan een allergie ook voorkomen bij dieren die steeds verschillende voeders krijgen.

De voedingstoffen die vaak de allergie veroorzaken zijn:

vooral eiwitten van bv. rund, varken, kip, gluten enz.

Symptomen bij een voedselallergie

De eerste tekenen van een voedselallergie is meestal een huidprobleem, bijvoorbeeld een huiduitslag die lijkt op eczeem. De huidproblemen kunnen echter van huisdier tot huisdier anders zijn:

Een huidprobleem die gepaard gaat met kleine korstjes. Dan met name jeuk op het kruis en de rest van het achterlichaam, met als gevolg een ontstoken huid en veel kleine korstjes in dit gebied. Dit wordt miliaire dermatitis genoemd. Een huidprobleem die gepaard gaat met de vorming van een reeks langwerpige knobbeltjes op een rij op de huid of als ronde, goed begrensde, verhoogde plekken met een geel tot roze kleur.

Deze plekken en/of knobbeltjes wordt een eosinofiel granuloom genoemd. De genoemde knobbeltjes komen vaak voor in de knieholte, maar ze kunnen ook elders op het lichaam voorkomen. Als ronde plekken kunnen ze voorkomen bijvoorbeeld op de voetzolen, lipranden, mondholte en kin. Omdat deze plekken meestal geen pijn of jeuk veroorzaken en de haren erover vallen, worden ze vaak bij toeval ontdekt. Een eosinofiel granuloom in de mondholte kan aanleiding geven tot overmatig speeksel en slechte voedselopname. Het is niet alleen mogelijk dat uw huisdier een eosinofiel granuloom ontwikkelt, maar -gepaard gaand met jeuk- ook kale plekken door het vele likken. De verschillende beelden kunnen naast elkaar voorkomen bij uw huisdier. Als er wel jeuk aanwezig is, dan is in een groot deel van de gevallen de jeuk gelokaliseerd aan de kop, oorschelpen en nek. Ook wordt er wel jeuk over het hele lichaam gezien. Overproductie van talg waardoor de huid bedekt wordt met (vettige) schilfers kan een andere aanduiding zijn en als laatste behoren ook oorklachten tot de mogelijke symptomen van een voedselallergie.

Bij 10-15% van de patiënten met voedselallergie treden ook klachten op aan het spijsverteringsstelsel zoals braken en/of diarree.

Behandeling

Klinisch kunnen de huidproblemen tengevolge van een voedselallergie lijken op die van een vlooienallergie en daarom moet een voedselallergie worden vastgesteld via diëten. Voor het aantonen van een voedselallergie is een commercieel hypoallergeen dieet niet betrouwbaar. Deze diëten bevatten te veel verschillende voedselbestanddelen, waardoor een negatief testresultaat nog geen voedselallergie uitsluit. Een goede diagnose kan alleen worden gesteld met behulp van een eliminatiedieet. Indien hiermee is aangetoond dat de allergie wordt veroorzaakt door een stof in het voedsel moet uiteraard als eerste deze stof niet meer gegeven worden aan uw huisdier. Dit lost meestal de huidaandoening niet direct op, maar kan een nieuwe allergische reactie voorkomen.

Een goed eliminatiedieet moet zelf worden bereid en bestaat uit een vleessoort (b.v. geitenvlees of koolvis) die uw huisdier nooit eerder heeft gekregen (en er dus ook nog niet overgevoelig voor is geworden) en gekookte rijst of macaroni als koolhydraatbron. Het dieet moet minstens 6 weken achtereen worden verstrekt, om een daadwerkelijk resultaat te kunnen bewerkstellen. Er mogen geen andere voedselbestanddelen worden gegeven, dus geen melk, snoepjes, worst of andere tussendoortjes. Dus ook niet door de buurman of een kennis die op visitie komt, geheel NIETS anders dan het voorgeschreven eliminatiedieet. Om te voorkomen dat uw huisdier buiten op straat iets opeet, moet uw huisdier in deze testperiode binnen worden gehouden of alleen onder begeleiding worden uitgelaten.

De behandeling bestaat, kortweg gezegd, uit het vermijden van de oorspronkelijke voeding waarin de bestanddelen voorkomen waar uw huisdier allergie voor heeft opgebouwd. Maar deze voeding moet uiteindelijk wel worden vervangen door een commercieel hypoallergeen voer. Om er achter te komen welk voer wel geschikt is voor de patiënt, kan na de diagnose vaststelling met het eliminatiedieet, een testperiode met verschillende hypoallergeen voeders worden ingevoerd.

Belangrijk is dat bij de behandeling van de voedselallergie, behalve het voorkomen van een nieuwe reactie, ook parallel daaraan het afweersysteem behandeld wordt. Een symptomatische behandeling van de jeuk met corticosteroïden heeft bij een voedselovergevoeligheid vaak op langere termijn geen effect. Belangrijk is dat het voedsel waar het huisdier gevoelig voor is niet meer wordt gegeven.

Om dit uit te testen wordt er een allergische reactie uitgelokt met het normale voer of koekje wat hij zo graag heeft (de zogenaamde provocatie). Elke week wordt één van de voedselbestanddelen die het dier normaal altijd kreeg, in kleine hoeveelheid bij het dieet gegeven. Als de hond in een bepaalde week last krijgt, is het dus allergisch voor dat specifieke voedsel. Dit moet dan dus niet meer gegeven worden. Als het dier na een week geen klachten heeft, dan kunt U dit voedsel gewoon weer geven.

Al met al is voedselallergie een aandoening die niet alleen voor het dier maar ook voor de eigenaar de nodige (praktische) problemen oplevert. Een ‘anti-jeuk’ prik is dan een makkelijk, tijdelijk en zeer doeltreffend hulpmiddel, alleen wordt op deze manier nooit de diagnose gesteld. Toch mogen deze problemen niet opwegen tegen de mogelijkheid tot het stellen van een diagnose, zeker wanneer het een jonge hond betreft.

Voedsel-allergie is geen rasgebonden probleem en kan elke willekeurige hond overkomen.