tibetaanse terrier nieuws site - overwegen 2e hond erbij


	Vaak komt bij ons de vraag binnen, we willen graag 2 Tibetaantjes of we willen een kameraad voor onze Tibetaan, wat is het beste tijdstip, waar moet ik allemaal om denken, kan ik twee nestgenootjes nemen, kunnen we bij onze reu nog een reutje nemen etc.... Natuurlijk moet u ook van uw eigen gezinssituatie uitgaan en daarnaast is de ene hond de andere niet, allen hebben een eigen persoonlijkheid ook al zijn ze van hetzelfde ras. Ook het leeftijd verschil tussen de beide honden speelt een rol. Twee jonge hondjes van dezelfde leeftijd kunnen behoorlijk druk zijn en zal de opvoeding meer tijd vergen dan met een pup. Als u bij een behoorlijk op leeftijd oude hond een pup zet zal dit door de oudste u niet altijd in dank worden afgenomen en zal deze de kleine niet altijd even geweldig vinden, want zijn dagelijkse nodige rust wordt door deze behoorlijk verstoord. Twee pups van dezelfde leeftijd kunnen later elkaars rivalen worden, zeker bij hetzelfde geslacht is dit risico aanwezig. Neemt u twee pups waarvan de een een teefje en de andere een reutje, dan zult u zeker al van te voren aan een preventie moeten denken omtrent de geslachtsrijpheid, want een ongelukje is zo gebeurd. Heeft u een Tibetaan en wilt u een speelkameraad voor deze, wacht dan liever dat deze echt opgevoed is en uit zijn/haar puppy-tijd. Ook kunt u natuurlijk nog goed een pup plaatsen bij een Tibetaantje die wat ouder is, maar wacht niet tot hij of zij bejaard is. Bekijk goed de voor- en nadelen van een tweede hond erbij ..... en bent u er zeker van, dan kan dit zowel voor uw Tibetaan als u zelf veel plezier geven.


	Uit de praktijk van een Tibetanen-eigenaar "De overpeinzingen" Ooit viel de keus op een Tibetaanse Terriыr, dat geldt voor iedereen die een Tibetaan in huis neemt. Want overal is er ooit de eerste binnengekomen, op dat moment voor de eigenaar zelf toch een relatief "nieuw" ras. Oh, men heeft ze op plaatjes gezien of op een show of bij iemand thuis, maar toch Е.. het blijft een "nieuwtje" en de tijd zal dan leren of het inderdaad het ras is waar je als eigenaar voor gevallen bent. Komt je Tibetaantje overeen met de plaatjes, met de karakterbeschrijving ЕЕ 't is allemaal afwachten. Is die vachtverzorging nou echt zo'n gedoe of valt het uiteindelijk allemaal wel mee? Dat zijn allemaal van die zaken die we allemaal bij de eerste Tibetaan hebben moeten afwachten. En dan ЕЕ na een bepaalde tijd, komt het bekende gevoel van "een tweede erbij" Е.. En dan beginnen de vragen en afwegingen opnieuw een rol te spelen. Het ras zelf "ken" je ondertussen en dat heeft voldaan aan je verwachtingen want anders zou die gedachte van "een tweede" nooit bij je opgekomen zijn. Die vachtverzorging blijkt na enige tijd ook wel iets te zijn dat je onder de knie krijgt. Wat is de beweegreden om een tweede erbij te willen?? Dat is voor iedereen anders natuurlijk, maar het bekende "speelkameraadje" voor nummer 1 zal bij velen toch van doorslaggevende aard zijn. Vragen als "hoe ga ik dat in de praktijk doen" - want met 1 hondje ligt het toch anders dan met meerdere hondjes - komen direkt boven ЕЕ is het allemaal haalbaar? Vakanties, financiыle consequenties (dierenarts bijv.), meer tijd kwijt aan vachtverzorging, meer voeding en ga zo nog maar even door. Ook rijst de vraag, neem ik dan een reu of een teefje? Ga ik bij dezelfde fokker als waar nummer 1 vandaan komt? Gaat het om de kleur of het karakter? Wat is het "beste" leeftijdsverschil? Hoe socialiseer ik nummer 2 want ja, je hebt nu wel al een nummer 1 rondlopen. Wat doe ik als het niet klikt tussen de 2 honden? Zal nummer 1 het wel zo leuk vinden als dat je als eigenaar denkt dat ie het zal vinden Е.. namelijk leuk. Al die vragen/afwegingen spoken door het hoofd en ineens ЕЕ. Ineens wordt de bekende knoop doorgehakt ЕЕЕ je gaat ervoor. Fokker bellen om te informeren of er een nestje geplanned staat, overleggen over reu of teef, over kleur of karakter, kom je sowieso wel in aanmerking want je zal vast niet de enige zijn Е.. allemaal onzekerheden die eerst zekerheid moeten worden. En dan blijken de onzekerheden zekerheid te kunnen worden, er vanuit gaande dat je er voor jezelf al helemaal uit bent natuurlijk, neem je de beslissing om een tweede Tibetaan aan te schaffen. Het (lange) wachten begint ЕЕ je kunt zo heerlijk wegdromen bij het idee "dat" (en vergeet gemakshalve even de slapeloze nachten, het opvoeden, socialiseren, de drukte enz enz enz.). Je ziet in gedachten alleen die kleine frutsel rondhobbelen ЕЕЕ.. Voorpret noemen ze dat en dat is ook leuk maar ЕЕ o wat zou het leuk zijn als het al zover was.