De Tibetaanse bevolking erkent de Tibetaanse Terriër als hoogbenige Apso,en de Lhasa Apso als kortbenige Apso.Wat betekent nu het woord Apso? Apso is een hond wat een vacht heeft als de Tibetaanse geit,maar het was niet de geit wat wij zagen.De Tibetaanse geit,die heel klein is,heeft een mooie lange vacht en waarschijnlijk komt de benaming voor de TT en de Lhasa hier vandaan,omdat deze ook die lange mooie vacht hebben.

De honden in Tibet leven heel anders dan bij ons.In het begin vond ik het maar niks,maar nadat wij Tibet beter leerden kennen en begrijpen,zag je dat de mensen hun honden alles gaven wat in hun macht was,meer dan dat ze hadden,konden ze hun niet bieden.

In het Oosten van Tibet kun je nog veel honden vinden,zoals de Tibetaanse Terriër en Lhasa Apso types.Sommige zagen er echt uit zoals wij hun kennen hier in europa. Ik heb een heel mooie hond gezien,deze staat nog steeds op mijn netvlies,ook nog na een jaar.Het was een prachtige reu waar ik verliefd op werd.Hij was zo typisch dat ik hem zo mee had kunnen nemen en hem in Europa had kunnen showen. Hij was echt mooi, een mooie vertegenwoordiger van de Tibetaanse Terriër.

De Tibetaanse Terriër leeft in Tibet normalerwijs in de tuin,aan een ketting en als ze geluk hebben,dan krijgen ze een soort hondenhuis om in te verblijven,zodat ze niet nat worden tijdens het slechte weer. Wij hebben ook Tibetaanse families gezien die hun honden in huis hielden. Het meest gevoerde hondenvoer is restjes van hun maaltijden.Tsampa,het meest gegeten eten in Tibet. Tsampa is een soort bloem,gemalen van granen,wat ze mixen met boter thee,een goedkope maar sterke thee.Deze thee mixen ze met Yak boter,zodat het een soort soep wordt.Als de tsampa met de thee krijg je een soort van deeg.Verder eten de honden Yak botten,rijst en datgene wat ze vinden op straat of waar dan ook. Het voer voor de honden is niet het beste en ze krijgen ook niet veel,want veel honden in Tibet zijn ondervoed.

De Tibetaanse bevolking doet niet aan wassen en/of kammen van een hond.Dus deze honden hebben meestal een geklitte vacht.Je kunt er amper wat van af knippen,en kammen is echt niet mogelijk,zo zitten deze dieren in de klit.Sommige waren zo erg geklit,dat ze hun staart niet eens meer op hun rug konden krijgen,omdat het te zwaar was van al die vacht.Maar wat wel opviel,als je hun leefomstandigheden bekijkt, is dat ze absoluut geen last hadden van parasieten zoals vlooien of slechte geur.Heel opmerkelijk.Ondanks dat de vacht zo geklit was,kon je toch de kwaliteit goed zien,en deze was zeer goed.Van body waren ze zeer typisch.De meeste Tibetaanse Terriërs waren licht van kleur,zoals goudkleur of wit,wij hebben enkel donkere gezien,maar niet veel.

Sommige honden hadden prachtige witte tanden.Veel van deze honden waren al op oudere leeftijd,maar hadden ook nog een prachtig gebit.Dit zal zeker het voer zijn wat hier een steentje aan bijdraagt. Veel honden,maar ook veel mensen in Tibet worden vaak niet oud,dit omdat ze in harde omstandigheden leven.

De bevolking in Tibet gebruikt hun honden als hun alarm.Zij blaffen als er vreemden komen en deze taak doen ze perfect en vol overgave.

Ik heb al aangehaald dat de Tibetanen hun honden niet echt uitzoeken op het ras,maar op het type.Zij kijken naar welke reuen zij met de teven willen paren. Als de teef loops is,wordt ze meestal in een omheinde tuin gehouden,en plannen ze een soort van combinatie. Ze paren enkel hetzelfde type van honden met elkaar,laten wij maar zeggen,de hoogbenige Apso,met een hoogbenige,of een laagbenige Apso met een laagbenige.Ik was zeer verrast toen ik sprak met de eigenaren van een mooie 2 jaar oude zeer typische teef,wat nog nooit gedekt was,omdat de eigenaar geen goede typische partner voor haar konden vinden.Waarschijnlijk zou deze teef nooit pups krijgen.

Ondanks dat de Tibetanen zeer arm zijn en het geld echt kunnen gebruiken om te overleven, is het niet makkelijk om een hond van hun te kopen.Maakt niet uit wat je biedt.Dit omdat een hond een deel van de familie is.Het zal aan hun behoeften om te overleven liggen of ze je een hond verkopen of niet.Ik wil ook nog even aanhalen dat die hond waar ik zo op viel niet te koop was.Op het eind wilden ze hem wel verkopen,maar vroegen ze zoveel geld wat zelfs voor onze Europese maatstaven veel was.

Ik heb het gevoel dat de Tibetaanse mensen dat,wat zij hebben aan honden niet waarderen.Voor hun is de hond alleen goed om hun werk te doen.Tibet is nog steeds geïsoleerd en ver weg.Dit is een van de redenen wat Europese fokkers tegenhoudt om naar Tibet te komen.Het zal wel een kwestie van tijd zijn totdat de Tibetanen andere rassen dan hun eigen rassen ontdekken en misschien gaan ze wel eens denken hoe het zou zijn om hun originele rassen in te kruisen in de toekomstige rassen wat naar Tibet komen.

In de zestiger jaren zijn er twee Tibetaanse Terriërs geïmporteerd vanuit Nepal naar Groot Brittanië.Deze honden zijn geregistreerd in de U.K. en ook in het fokprogramma gebruikt. Van toen tot nu (2006) is er niemand geweest wat nog Tibetaanse Terriërs heeft geïmporteerd vanuit Tibet. Deze situatie is veranderd.In Slovenië leven op dit moment twee reuen en een teef,alle drie rechtstreeks geïmporteerd uit Tibet.Zij hebben momenteel enkele nestjes voortgebracht en nu is het de taak aan ons,om hun nakomelingen te volgen en evalueren wat zij ons in rastype brengen in de toekomst.